رابطه استرس فرزندپروری، شفقت خود و ترس از ارزیابی منفی با اضطراب ویروس کرونا در والدین دانشآموزان با اختلال طیف اتیسم
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد آمل، دانشگاه پیام نور، آمل، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.3.3313چکیده
مقدمه و اهداف شیوع گسترده ویروس کرونا باعث افزایش اضطراب کرونا در افراد مختلف جامعه بهویژه افراد آسیبپذیرتر ازجمله والدین کودکان مبتلا به اتیسم (ASD) شده است. بااینحال، در ادبیات مربوط به ASD، هیچ مدرکی برای شناسایی عوامل و مؤلفههای مرتبط با اضطراب ویروس کرونا در بین والدینی که فرزندان مبتلا به ASD دارند، وجود ندارد. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر تعیین رابطه استرس فرزندپروری، شفقت خود و ترس از ارزیابی منفی با اضطراب ویروس کرونا در والدین دانشآموزان مبتلا به ASD بود.مواد و روشها روش پژوهش از نوع توصیفیهمبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل والدین دانشآموزان مبتلا به ASD شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1402 بودند که از بین آنها تعداد 150 نفر نمونه با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از مقیاس اضطراب بیماری کرونا (CDAS)، پرسشنامه استرس والدگری (PSI-SF)، مقیاس شفقت خود (فرم کوتاه) (SCS-SF) و نسخه کوتاه مقیاس ترس از ارزیابی منفی (BFNES) استفاده شد. دادهها به شیوه تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیهوتحلیل شدند.یافتهها یافتههای حاصل از این مطالعه نشان داد، شفقت خود بهصورت منفی (2/335- =t؛ 0/018=.Sig) و ترس از ارزیابی منفی بهصورت مثبت (2/212 =t؛ 0/029=Sig.) قادر به پیشبینی اضطراب ویروس کرونا در والدین دانشآموزان مبتلا به ASD هستند، اما استرس فرزندپروری قادر به پیشبینی معنادار اضطراب ویروس کرونا در والدین دانشآموزان مبتلا به ASD نبوده است (1/902=t؛ 0/061= Sig.).نتیجهگیری نتایج این مطالعه نشان داد شفقت خود و ترس از ارزیابی منفی با اضطراب ویروس کرونا در والدین دانشآموزان مبتلا به ASD ارتباط معناداری دارند. بنابراین میتوان با کاهش ترس از ارزیابی منفی و افزایش شفقت خود سطح اضطراب ویروس کرونا را در بین والدین دانشآموزان با ASD بهبود بخشید.