بررسی تطبیقی شرط محدودیت استمتاع از منظر مذاهب اسلامی و حقوق ایران

نویسندگان

1 استاد گروه مذاهب کلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران

2 استادیار گروه تاریخ و فرق تشیع، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران

3 دانشجوی دکتری رشته وهابیت‌شناسی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم ایران

doi
10.22034/jid.2025.535148.2586
چکیده

این مقاله درصدد است به روش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از روش‌های کتابخانه‌ای و تحلیل اجتهادی، مشروعیت شرط محدودیت استمتاع را از دیدگاه فقیهان امامیه، شافعیه و سایر مذاهب اهل‌سنت بررسی کند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد شرط محدودیت استمتاع در صورت توافق زوجین و عدم مغایرت با مقتضای عقد نکاح، مشروع و اجراشدنی است. این شرط می‌تواند به تحکیم بنیان خانواده کمک کند و به زوجین این امکان را می‌دهد که با تعیین شرایط خاص، از بروز اختلاف‌ها و تنش‌های زناشویی جلوگیری کنند. نوآوری این تحقیق در رویکرد تطبیقی و جامع آن به موضوع شرط محدودیت استمتاع است. این تحقیق نه‌تنها به تحلیل ابعاد فقهی و حقوقی این شرط می‌پردازد، بلکه به بررسی تأثیرات اجتماعی و فرهنگی آن در روابط زناشویی نیز توجه می‌کند. از طریق این رویکرد، مقاله می‌کوشد راهکارهای عملی برای زوجین ارائه دهد و به درک بهتر از چالش‌های موجود در زندگی زناشویی کمک کند. به این ترتیب این پژوهش می‌تواند در جایگاه یک منبع علمی و عملی برای بهبود کیفیت زندگی زناشویی و تحکیم بنیان خانواده در شرایط مدرن مورد استفاده قرار گیرد.