تحلیلی تاریخی بر شکلگیری و توسعه تجربه سیاستی قانون حمایت از شرکتهای دانشبنیان
نویسندگان
1 استادیار گروه سیاست نوآوری و آیندهپژوهی، پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران.
2 استادیار گروه سیاست نوآوری و آیندهپژوهی، پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران.
3 پژوهشگر پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmi.2021.282300.2542چکیده
شرکتهای دانشبنیان فناور محرک توسعه اقتصادی در نیم قرن گذشته بودهاند و حمایت از آنها به یکی از نقاط اصلی تمرکز در سیاستهای ملی فناوری و نوآوری تبدیل شده است. در ایران، تدوین یک بسته سیاستی منسجم برای حمایت از شرکتهای فناور خصوصی پس از حدود سه دهه تطور در نظام سیاستگذاری علم، فناوری و نوآوری کشور رخ داد. این پژوهش به مطالعه چرایی و چگونگی شکلگیری این بسته سیاستی با عنوان «قانون حمایت از شرکتها و مؤسسات دانشبنیان و تجاریسازی نوآوریها و اختراعات» میپردازد. پژوهش حاضر با رویکرد تاریخی و مبتنی بر نظریه چرخهسیاست انجام شده و گردآوری دادهها با مطالعات کتابخانهای و روش تحلیلاسنادی صورت پذیرفته است. یافتههای این مطالعه نشان میدهد که چگونه بسترها و زمینههای نهادی و تاریخی (مانند تغییر تدریجی تمرکز از سیاست علم به سمت سیاست فناوری و سیاست نوآوری، شکلگیری فهم نظاممند از نوآوری و درک نقش بنگاهها در نظام نوآوری) در تعامل با محرکهای سیاسی و حکمرانی کشور (نظیر تحریمهای فناورانه، ایجاد نهادهای تخصصی حمایت از توسعه فناوری و نوآوری، بازتعریف نقشها و مسئولیتهای وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و تأسیس معاونت علمی و فناوری رئیسجمهور) موجب شکلگیری بستهای از ابزارهای سیاستی برای حمایت از شرکتهای فناور در قالب یک قانون مستقل و منسجم شده که پس از تصویب نیز تکامل یافته است. نتایج پژوهش بر لزوم توجه به ابزارهای سیاستی طرف تقاضای نوآوری، اعتبار مالیاتی و حمایت از مالکیت فکری برای تکمیل حمایتهای این قانون دلالت دارد.