فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف اختلال راه ‌رفتن از مشکلات رایجی است که افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس با آن مواجه هستند. استراتژی‌های غیردارویی در جهت بهبود مشکلات ناشی از بیماری ام‌اس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر تأثیر تمرینات حرکتی شنیداری و شناختی بر شاخص‌های فضایی راه‌رفتن زنان مبتلا به ام‌اس بود.مواد و روش‌ها تحقیق حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامه آماری زنان مبتلا به ام‌اس شهر تهران بود. نمونه آماری شامل 30 زن مبتلا به ام‌اس با دامنه سنی 40 تا 55 سال به‌صورت هدفمند براساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند. پس از تکمیل پرسش‌نامه وضعیت شدت ناتوانی گسترده و آزمون بررسی مختصر وضعیت شناختی به‌صورت تصادفی ساد در دو گروه گمارده شدند. هرگروه به‌مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه 60 دقیقه‌ای به انجام تمرینات حرکتی شنیداری ریتمیک (گروه اول: 15 شرکت‌کننده) و تمرینات توان‌بخشی شناختی (گروه دوم: 15 شرکت‌کننده) پرداختند. در پیش‌آزمون و پس‌آزمون کینماتیک راه رفتن افراد به‌منظور تعیین سرعت راه رفتن، طول  و آهنگ گام ثبت شد.یافته‌ها مطابق نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه مکرر، در پس‌آزمون هر دو گروه تمرینات حرکتی شنیداری ریتمیک و تمرینات توان‌بخشی شناختی در متغیرهای سرعت راه‌رفتن، طول گام و آهنگ گام تفاوت معنی‌داری وجود دارد (0/05>P). تمرینات حرکتی شنیداری ریتمیک به بهبود بیشتر در افزایش شاخص‌های فضایی نسبت به تمرینات توان‌بخشی در زنان مبتلا به ام‌اس منجر شد.نتیجه‌گیری نتایج نشان داد تمرینات حرکتی شنیداری ریتمیک می‌تواند پارامترهای راه‌رفتن را بهبود ببخشد و تمرینات حرکتی شنیداری ریتمیک و توان‌بخشی شناختی در جهت بهبود شاخص‌های فضایی به بیماران مبتلا به ام‌اس پیشنهاد می‌شود.