بررسی عوامل خطر مؤثر بر تلفات بین راهی، افت وزن و حذف کشتارگاهی جوجه­های گوشتی: مطالعه موردی در یک کشتارگاه‌ صنعتی شهرستان شیراز

doi
10.22055/ivj.2025.527037.2804
چکیده

این مطالعه مقطعی به بررسی عوامل خطر مؤثر بر تلفات بین راهی، افت وزن و ضایعات کشتارگاهی جوجه‌های گوشتی در یک کشتارگاه صنعتی در شیراز پرداخت. با تحلیل داده‌های مربوط به ۱۰۳ گله (مجموعاً ۱۲۳ ٬ ۳۴۵ قطعه)، نتایج نشان داد که پرورش طیور در فصل سرد با افزایش معنی ­دار بروز سوختگی کف پا (3/62 درصد) در مقایسه با فصل گرم (3/45 درصد) و افزایش حذف کشتارگاهی به دلیل لاغری مفرط در فصل گرم (11/0 درصد) در مقایسه با فصل سرد (08/0 درصد) همراه بود. وزن بالاتر جوجه‌ها در هنگام کشتار با افزایش افت وزن حین حمل و نقل، افزایش دررفتگی کتف و افزایش حذف کشتارگاهی به دلیل آسیت ارتباط معنی ­دار داشت. مدت زمان بین بارگیری تا کشتار (مدت حضور در قفس) نیز بر میزان افت وزن و آسیب‌های فیزیکی تأثیر معنی ­دار داشت. در حالی که تراکم قفس و پر بودن چینه دان تأثیر محدودی بر افت وزن، تلفات بین راهی و آسیب‌های فیزیکی نشان دادند. یافته‌ها ی این مطالعه، نقش مهم مدیریت فصلی، تولید جوجه های گوشتی با وزن کشتار کمتر، بهینه‌سازی تراکم حمل و کاهش زمان پیش از کشتار را در کاهش ضایعات و بهبود رفاه حیوانات برجسته می‌سازد. این نتایج می‌توانند راهکارهای عملی ارزشمندی برای صنعت طیور جهت کاهش زیان‌های اقتصادی ناشی از شرایط حمل و نقل و ضایعات کشتارگاهی و در نتیجه ارتقای کیفیت محصول نهایی صنعت پرورش طیور ارائه ‌دهند .