تحلیل تاریخی شکلگیری و توسعه خدمات توانمندسازی شرکتهای دانش بنیان در صندوق نوآوری و شکوفایی
نویسندگان
1 استادیار گروه تامین مالی و اقتصاد علم، فناوری و نوآوری، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران
doi
10.22034/jmi.2021.294417.2611چکیده
شرکتهای فناور و دانش بنیان یکی از محورهای اصلی توسعه اقتصاد دانش بنیان در کشور هستند و به همین جهت سازوکارهای توانمندیهای این شرکتها دارای اهمیت میباشد. در دو دهه اخیر حمایتهای نسبتاً زیاد مالی و حقوقی از این شرکتها صورت پذیرفته، اما توانمندسازی مدیریتی و سازمانی آنها معمولاً مغفول بوده است. بر این اساس صندوق نوآوری و شکوفایی از سال 1394 تا سال 1400 و در راستای اجرایی نمودن قانون حمایت از شرکتها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوریها و اختراعات [1] اقدام به ارائه خدمات توانمندسازی به شرکتهای دانش بنیان نمود. در این مقاله از طریق روش مطالعه موردی و با بهره گیری از مستندات موجود، آمار و شواهد و انجام 21 مصاحبه نیمه ساختار یافته، به بیان روایت تاریخی شکلگیری و توسعه خدمات توانمندسازی، الگوها و محدودیتهای آن از آغاز شکل گیری تاکنون پرداخته است. بر اساس یافتههای تحقیق، سه عامل درک ضرورت وجود چنین خدماتی، وجود ساختارها و نهادهای مشابه در سطح بینالمللی و تاکید مدیریت ارشد صندوق بر اهمیت و ضرورت ارائه خدمات توانمدسازی بر شکلگیری این خدمات موثر بودهاند. همچنین سه کاستی عدم همزمانی خدمات توانمندسازی با سایر خدمات مالی صندوق، کمبود شرکت توانمند و نیروی متخصص برای ارائه خدمات توانمندسازی و تمرکز خدمات در استانهای برخوردار از چالشهای پیش روی این خدمات در آینده میباشد. یافتههای این مقاله دلالتهای سیاستی برای سیاستگذاران اقتصاد دانش بنیان در توسعه خدمات توانمندسازی شرکتهای دانش بنیان ارائه مینماید. [1] نام کامل قانون "حمایت از شرکتها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوریها و اختراعات" است که در این مقاله به اختصار با عنوان قانون دانش بنیان اطلاق میشود.