تأثیر آموزش خطی و غیرخطی بر بهبود و ماندگاری شاخصهای کنترل پاسچر در زنان سالمند
نویسندگان
1 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزش و بهداشت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
5 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.2.3306چکیده
مقدمه و اهداف روش آموزش غیرخطی یک چارچوب نظری را برای اصول آموزشی فراهم میکند که میتواند برای تخمین تغییرات غیرخطی یادگیری حرکتی مورد استفاده قرار گیرد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تأثیر آموزش خطی و غیرخطی بر بهبود و ماندگاری شاخصهای کنترل پاسچر در زنان سالمند است.مواد و روشها پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی و ازنظر هدف کاربردی با طرح پیشآزمون پسآزمون و یادداری بود. بدینمنظور 45 نفر از زنان سالمند 60 تا 75 ساله بهطور تصادفی به 3 گروه آموزش غیرخطی، آموزش خطی و گروه کنترل تقسیم شدند. آزمودنیهای گروههای تجربی به مدت 4 هفته و هر هفته 4 جلسه 30 دقیقهای تحت آموزش قرار گرفتند. در این مدت گروه کنترل فقط به اجرای فعالیتهای معمول و روزانه خود پرداختند. یک روز قبل و بعد از مداخله و 1 هفته بعد، آزمودنیها به انجام تکلیف تعادل ایستا روی صفحه نیروسنج پرداختند.یافتهها نتایج نشان داد نمرات جابهجایی قدامیخلفی، جابهجایی طرفی و سرعت در گروه آموزش خطی و غیرخطی کاهش معنیداری در پسآزمون و یادداری نسبت به پیشآزمون داشت (0/0005>P)؛ بدین معنی که نوسانات قامتی کاهشیافته تعادل ایستا در هر دو گروه بهبود یافته است، اما بین نمرات مذکور در مرحله پسآزمون با یادداری تفاوت معنیداری یافت نشد (0/0005>P). این نتایج حاکی از ماندگاری بهبود تعادل ایستا در هر دو گروه آموزش خطی و غیرخطی شد. همچنین هم در مرحله پسآزمون و هم در مرحله یادداری، گروه تحریک آموزش غیرخطی در مقایسه با گروه آموزش خطی و کنترل بهطور معنیداری نوسانات قامتی کمتری داشتند (0/0005>P).نتیجهگیری ماهیت منعطف، انطباقپذیر و جامع آموزش غیرخطی، در مقایسه با ساختار تکراری و قابلپیشبینی آموزش خطی، آن را در آموزش تعادل در میان سالمندان مؤثرتر میکند.