بررسی تاثیر قابلیت تشریک مساعی بر عملکرد طراحی و توسعه محصول مشترک جدید در صنایع هوافضا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت فرهنگی و رسانه، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmi.2021.276574.2511چکیده
با توجه به پیچیدگی محصولات صنایع هوافضایی توسعه آنها نیازمند استفاده از تیمهای مختلف طراحی، تخصصهای متعدد علمی و منابع گسترده میباشد. لذا شرکتها لازم دارند با توجه به محدودیت منابع خود، به منابع نهفته در شرکتهای بیرونی برای بهبود عملکرد مراجعه کنند. بر این اساس شرکتها اقدام به همکاری با یکدیگر میکنند. ورود به شراکت نیازمند برخورداری از قابلیتهای تشریک مساعی بوده تا شراکت با خطر مواجه نگردد. لذا مسئله پیش روی شرکتها درک، شناخت قابلیتهای تشریک مساعی و تاثیر آن بر عملکرد مشترک میباشد. این پژوهش چندین قابلیت را بررسی می کند که شرکتها را قادر میسازد تا از آنها به عنوان ابزاری برای ترکیب دانش و تخصص در یک شراکت، استفاده نموده و عملکرد خود را افزایش دهند.در چارچوب دیدگاه قابلیت پوبا، «قابلیت اشتراکگذاری منابع»، «قابلیت برنامهریزی مشترک»، «قابلیت حل مسئله و ارزیابی عملکرد مشترک» و «قابلیت فرهنگی تشریک مساعی» به عنوان قابلیتهای تشریک مساعی شناسایی شدهاند و سپس با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری اثرات آنها بر عملکرد طراحی و توسعه محصول مشترک در صنایع هوافضای کشور بررسی شده است. نتایج نشان میدهد قابلیتهای بیان شده تاثیر مثبتی بر عملکرد طراحی و توسعه محصول مشترک دارند.