تأثیر استراتژیهای یادگیری حرکتی بر بیومکانیک فرود ورزشکاران دارای والگوس داینامیک زانو
نویسندگان
1 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.
2 گروه فیزیولوژی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.2.3310چکیده
مقدمه و اهداف طبق مطالعات دستورالعملها و استراتژیهای یادگیری حرکتی در برنامههای پیشگیری از آسیب لیگامان صلیبی قدامی مؤثر بودهاند. بنابراین هدف از مطالعه حاضر تأثیر استراتژیهای یادگیری حرکتی بر بیومکانیک فرود ورزشکاران با والگوس داینامیک زانو بود.مواد و روشها مطالعه حاضر از نوع مطالعات نیمهتجربی و کاربردی بود. 48 مرد ورزشکار از سه رشته ورزشی هندبال، والیبال و بسکتبال با دامنه سنی 20 تا 25 سال و با والگوس داینامیک زانو بیشتر از 10 درجه برای انجام این مطالعه انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در 4 گروه 12 نفری تمرینات یادگیری افتراقی، بازخورد خودکنترلی، تمرکز توجه بیرونی و کنترل تقسیم شدند. تمرینات به مدت 8 هفته، 6 هفته اول 3 جلسه در هفته و 2 هفته آخر 2 جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه بود. با استفاده از سیستم آنالیز حرکت و دستگاه EMG به ترتیب شاخصهای کینماتیکی و کینتیکی در طول فرود اندازهگیری شد. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون آماری آنووای 4×2 با اندازهگیری مکرر و بونفرونی در سطح معناداری 0/05≥p استفاده شد.یافتهها نتایج مطالعه حاضر حاکی از افزایش مقادیر مرحله پیشآزمون نسبتبه پسآزمون در حداکثر زوایای فلکشن زانو و ران، کاهش حداکثر زاویه ابداکشن زانو و افزایش فعالیت فیدفورواردی گلوتئوس مدیوس در هر دو گروه یادگیری افتراقی و تمرکز توجه بیرونی بود. همچنین افزایش مقادیر مرحله پیشآزمون به پسآزمون حداکثر زاویه دورسی فلکشن مچ پا و فعالیت فیدفورواردی گلوتئوس ماگزیموس در گروه یادگیری افتراقی بود. در مقایسه بین گروهها، نتایج در گروه یادگیری افتراقی نسبت به گروه کنترل و گروه بازخورد خودکنترلی، در حداکثر زاویه فلکشن و ابداکشن زانو تفاوت معناداری داشت. همچنین نتایج در گروه یادگیری افتراقی نسبت به گروه کنترل در فعالیت فیدفورواردی گلوتئوس مدیوس تفاوت معناداری نشان داد.نتیجهگیری هر دو روش یادگیری افتراقی و تمرکز توجه بیرونی تأثیر مثبتی را در کاهش عوامل خطر کینتیکی و کینماتیکی آسیب لیگامان صلیبی قدامی نشان دادند، ولی نتایج مطالعه حاضر روش یادگیری افتراقی و نقش تغییرپذیری در تمرین را در پیشگیری از آسیب لیگامان صلیبی قدامی مؤثر میداند و برای بهرهمندی بیشتر ورزشکاران، روش یادگیری افتراقی را پیشنهاد میکند.