فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف عدم توانایی حفظ توجه افراد دارای اختلال نقص توجه-بیش‌فعالی (ADHD) برای انجام فعالیت‌های بدنی در مدارس موجب شده که کودکان بیش‌فعال از در دسترس‌ترین مداخله در سطح مدرسه بی‌بهره باشند، درحالی‌که تمرینات ادراکی-حرکتی و  برنامه فعالیت بدنی موجب بهبود عملکرد شناختی افراد دارای اختلال نقص توجه-بیش‌فعالی (ADHD) می‌شود. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تأثیر تمرینات ادراکی-حرکتی و  فعالیت بدنی بر عملکرد شناختی کودکان دارای اختلال نقص توجه-‌بیش‌فعالی است.مواد و روش‌ها تحقیق حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی همراه با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود و تعداد 36 کودک 10 تا 12 سال پسر دارای ADHD در سه گروه تمرینات ادراکی حرکتی، گروه فعالیت بدنی و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه‌های آزمایشی 12 جلسه به‌مدت 4 هفته و هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه‌ای تحت مداخله قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان آزمون دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین و مقیاس هوش وکسلر را قبل و بعد از مداخله انجام دادند. از آزمونی تی همبسته و تحلیل واریانس مرکب به‌ترتیب برای مقایسه درون‌گروهی و بین گروهی استفاده شد.یافته‌ها نتایج آزمون تی همبسته نشان داد پیشرفت معنی‌داری در خطای درجاماندگی، خطای کل و حافظه عددی در گروه تمرینات  ادراکی–حرکتی و فعالیت بدنی از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون مشاهده شد (0/005>P). نتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد بین سه گروه در تمام نمرات خطای درجاماندگی (0/0005>P)، خطای کل (0/005>P) و حافظه عددی (0/005>P) در مرحله پس‌آزمون تفاوت معنی‌داری وجود دارد. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد گروه تمرینات ادراکی حرکتی به‌طور معنی‌داری نمرات بهتری در خطای درجاماندگی (0/005>P)، خطای کل (0/005>P) و حافظه عددی (0/005>P) نسبت به گروه تمرینات فعالیت بدنی داشتند.نتیجه‌گیری تمرینات ادراکی-حرکتی که در آن‌ها حرکات فیزیکی با وظایف شناختی ترکیب می‌شود، به کودکان دارای نقص توجه بیش‌فعالی (ADHD) کمک می‌کند توانایی‌های شناختی مغز خود را تقویت کنند. این تمرینات بر قشر پیش‌پیشانی مغز تأثیر دارند که مسئول عملکردهای پیچیده‌ای مانند توجه و حافظه است.