بررسی اثر پارامترهای بیومکانیکی اندام تحتانی در حین تغییر جهت هنگام دویدن در ورزشکاران مرد جوان پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی به روش‌های آلوگرفت، اتوگرفت پاتلا و اتوگرفت همسترینگ

نویسندگان

1 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.14.2.3312
چکیده

مقدمه و اهداف  بازسازی رباط صلیبی قدامی(ACL) در ورزشکاران مرد جوان معمولاً با استفاده از روش‌های مختلفی، از‌جمله اتوگرافت تاندون همسترینگ، اتوگرافت پاتلا یا آلوگرافت انجام می‌شود. با‌این‌حال شاخص‌های بیومکانیکی در انتخاب روش جراحی مؤثرند، ولی هنوز در‌مورد بهترین روش برای بازسازی این رباط بر‌اساس این شاخص‌ها توافقی وجود ندارد. این مطالعه با هدف مقایسه بیومکانیک اندام تحتانی در ورزشکاران مرد جوان پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی به 3 روش آلوگرفت، اتوگرفت پاتلا و اتوگرفت تاندون همسترینگ انجام شده است.مواد و روش‌ها این مطالعه مقطعی به مقایسه بیومکانیک تغییر جهت در ورزشکاران بسکتبال (با دامنه سنی 18 تا 35 سال) پرداخته است که تحت بازسازی یک‌طرفه با استفاده از اتوگرفت همسترینگ (6 نفر)، اتوگرفت پاتلا (6 نفر) و آلوگرفت (6 نفر) قرار گرفته‌اند. شرکت‌کنندگان در مرحله فعال توان‌بخشی عملکردی بودند و حرکات تغییر جهت هنگام دویدن (تغییر جهت به کنار، تغییر جهت همراه با دویدن و تغییر جهت از جلو) را انجام دادند. این مطالعه شامل 3 گروه با 6 نفر در هر گروه است. ارزیابی‌های بیومکانیکی با استفاده از سیستم تحلیل حرکت سه‌بعدی با هشت دوربین (Vicon، شرکتVicon Motion Systems Ltd، آکسفورد، بریتانیا) و 2 صفحه نیروی آنالوگ (AMTI OR6-5، Advanced Medical Terminology، Inc.، واتر تاون، MA، ایالات متحده)  انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکووا) برای بررسی تفاوت‌های بین گروه‌ها با سطح معناداری 0/05 تحلیل شدند. یافته‌ها تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکو.ا) نشان داد نیروی عکس‌العمل عمودی زمین بین گروه‌ اتوگرفت همسترینگ، در مقایسه با گروه‌های اتوگرفت پاتلا و آلوگرفت تفاوت معنی‌داری داشت (p=0/021) و این تفاوت مستقل از جهت حرکت بود (p=0/984). در سایر متغیرهای نیرویی، مانند نیروی داخلی‌خارجی و قدامی‌خلفی، نرخ بارگذاری و گشتاورهای فلکسوری / اکستنسوری هیپ و زانو، تفاوت معناداری بین گروه‌ها یا تعامل گروه و جهت مشاهده نشد (p>0/05). با‌این‌حال، گشتاورهای ادداکشن / ابداکشن و چرخش داخلی / خارجی هیپ و زانو وابستگی معناداری به تمامی جهت‌های حرکتی (جهت به کنار، تغییر جهت همراه با دویدن و تغییر جهت از جلو) مطالعه نشان دادند (p<0/001  و p=0/032). همچنین، زاویه‌های ادداکشن / ابداکشن و چرخش داخلی / خارجی هیپ و زانو در تعامل گروه و جهت تفاوت معنی‌داری داشتند (p=0/001  و p=0/002 برای هیپ و p=0/001  برای زانو)، در‌حالی‌که در سایر زوایا، همچون فلکشن / اکستنشن و چرخش داخلی / خارجی زانو، تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها و جهت‌های مختلف مشاهده نشد.نتیجه‌گیری نتایج کلی نشان می‌دهند در جوانان بازسازی ACL با بازسازی رباط صلیبی قدامی، بارگذاری زانو و هیپ کاهش یافته است. همچنین ورزشکارانی که از گرفت‌های اتوگرفت پاتلا یا آلوگرفت استفاده کرده‌اند، در مقایسه با کسانی که از اتوگرفت همسترینگ بهره برده‌اند، در طول دوران توان‌بخشی مشکلات بیشتری در عملکرد زانو و هیپ خود تجربه کردند. بنابراین انتخاب نوع گرفت برای بازسازی ACL باید بر‌اساس شرایط فردی هر ورزشکار انجام شود و به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی شود که بهینه‌ترین بیومکانیک حرکتی، کاهش خطر پارگی مجدد گرفت و حداقل‌سازی عوارض در ناحیه اهداکننده مدنظر قرار گیرد.