تأثیر آنی فیدبک بصری و تیپینگ بر عوامل خطر کینماتیکی مردان ورزشکار با والگوس داینامیک زانو
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.
3 گروه فیزیولوژی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
4 گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.2.3337چکیده
مقدمه و اهداف یکی از مهمترین عوامل خطر آسیب رباط صلیبی قدامی، والگوس داینامیک زانو است. از استراتژیهای رایج جلوگیری از والگوس داینامیک زانو و متعاقباً پیشگیری از آسیب رباط صلیبی قدامی روش تیپینگ و روش فیدبک بصری است. هدف از انجام این پژوهش، مقایسه تأثیر آنی روش تیپینگ و روش فیدبک بصری بر عوامل خطر کینماتیکی مردان ورزشکار با والگوس داینامیک زانو بود. مواد و روشها تحقیق حاضر از نوع نیمهتجربی بود. در پژوهش حاضر 34 ورزشکار با والگوس داینامیک زانو با دامنه سنی 20 تا 25 سال بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی به 2 گروه تیپینگ تقسیم شدند. از نرمافزار کینووا جهت غربالگری والگوس داینامیک زانو طی فرود از سکوی 32 سانتیمتری استفاده شد. هر دو گروه موردمطالعه تکالیف اسکات 2 پا، اسکات تکپا، استپ داون تکپا و لترال استپ داون را در شرایط اعمال تیپینگ و فیدبک بصری انجام دادند. در روش تیپینگ، نواری به شکل حرف انگلیسی I از برجستگی تیبیال تا روی کوندیل داخلی و خارجی استخوان ران چسبانده شد تا از حرکت قدامی تیبیا جلوگیری کند. در روش فیدبک بصری نیز فرد روبهروی آینه قدی میایستاد و همزمان با نگاه کردن به آینه از حرکت زانوها به سمت خط میانی بدن جلوگیری میکرد. قبل و بعد از مداخله تمرینی زوایای فلکشن زانو و هیپ، والگوس زانو و دورسی فلکشن مچ پا بوسیله دستگاه IMU اندازهگیری شد. جهت تجزیهوتحلیل دادهها، روش آماری آنووای دوطرفه با اندازهگیری مکرر در سطح معنیداری(P≤0/05) مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها نتایج مطالعه حاضر حاکی از افزایش مقادیر مرحله پیشآزمون به پسآزمون در حداکثر زوایای فلکشن زانو (0/001=p) و فلکشن هیپ (0/004=p) در گروه فیدبک بصری بود. همچنین گروه فیدبک بصری (0/001=p) و گروه تیپینگ (0/001=p) کاهش معناداری در حداکثر زاویه والگوس زانو در مرحله پیشآزمون به پسآزمون نشان دادند. در مقایسه بینگروهی، گروه فیدبک بصری نسبت به گروه تیپینگ افزایش معناداری در مقادیر حداکثر زوایای فلکشن زانو (0/001=p) و فلکشن هیپ (0/001=p) و کاهش معناداری در حداکثر زاویه والگوس زانو (0/001=p) نشان داد.نتیجهگیری روش فیدبک بصری و تیپینگ بهطور مثبتی عوامل خطر کینماتیکی آسیب ACL را کاهش دادند. با این وجود، اندازه اثر بدست آمده در اکثر متغیرها برای گروه فیدبک بصری بزرگتر از گروه تیپینگ بود. طبق نتایج مطالعه حاضر روش فیدبک بصری و نقش آن در کنترل والگوس زانو و کاهش عوامل خطر کینماتیکی آسیب رباط صلیبی قدامی مؤثر است و برای بهرهمندی بیشتر ورزشکاران، روش فیدبک بصری پیشنهاد میشود.