عوامل مؤثر بر توانایی راه‌رفتن در بیماران ضایعه نخاعی: یک مقاله مروری

نویسندگان

1 گروه جراحی مغز و اعصاب، بیمارستان لقمان حکیم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 گروه ارتز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

3 گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، بیمارستان فیروزگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

4 گروه ارتز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

5 مرکز تحقیقات قاعده جمجمه، بیمارستان لقمان حکیم، تهران، ایران.

6 گروه ارتز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

7 گروه جراحی مغز و اعصاب، بیمارستان لقمان حکیم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.14.1.3303
چکیده

مقدمه و اهداف ضایعه نخاعی به آسیب‌هایی اطلاق می‌شود که موجب از دست رفتن حس و حرکت در سطوح پایین‌تر از محل آسیب می‌گردد و به‌ویژه در جمعیت جوان شیوع بالایی دارد. بهبود توانایی راه‌رفتن و ایستادن در این بیماران تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد. درک فرآیندهای بیولوژیکی در این بیماران می‌تواند به توسعه روش‌های مؤثر در بهبود عملکرد آن‌ها کمک کند.مواد و روش‌ها این مطالعه به‌صورت مروری و با جست‌وجوی کلمات کلیدی شامل سندرم، رفلکس، جنسیت، سطح آسیب، سبب‌شناسی ضایعه، سن، مدت‌زمان پس از آسیب، شدت آسیب، سطح احساس‌پذیری، اسپاستیسیتی، کانترکچر، مداخلات ارتودیک، وسایل کمکی و تمرینات راه‌رفتن با کمک ربات انجام شد. داده‌ها از مطالعات مداخله‌ای در پایگاه‌های اطلاعاتی پابمد، وب‌آوساینس، گوگل‌اسکالر و اسکوپوس، جمع‌آوری و بر اساس بیانیه پریزما تحلیل گردید.یافته‌ها در این مطالعه، 82 مقاله با مجموع 28,684 بیمار ضایعه نخاعی وارد شدند. براساس اطلاعات جمعیت‌شناختی و ارزیابی‌های بالینی، احتمال موفقیت توانبخشی راه‌رفتن این بیماران به‌خوبی قابل‌پیش‌بینی است. بهبود زودهنگام قدرت عضله کوادریسپس و امتیاز تست‌های حرکتی اندام تحتانی و نیز سن بیماران، عوامل بسیار مؤثری در پیش‌آگهی احتمال کسب توانایی مجدد راه‌رفتن هستند. نتیجه‌گیری نتایج این مطالعه بر اهمیت شناسایی عوامل مؤثر بر کیفیت راه‌رفتن بیماران ضایعه نخاعی تأکید دارند. باتوجه‌به کمبود تحقیقات در این زمینه، لازم است برخی از این عوامل در کارآزمایی‌های بالینی آینده مورد بررسی قرار گیرند تا به درک بهتر چالش‌ها و فرصت‌های موجود در توانبخشی بیماران ضایعه نخاعی کمک شود.