مروری بر تأثیر حضور ایتریا و عامل بازدارنده بنزوتریازول بر خواص الکتروشیمیایی و فعال-سازی سازوکار خودترمیمشوندگی در پوششهای پایه آلومینا
نویسندگان
1 مجتمع مواد و فناوری های ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
2 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
doi
10.30501/jamt.2019.84402چکیده
در این پژوهش، اثر افزودن ایتریا و بنزوتریازول بر رفتار خوردگی و فعالسازی سازوکار خودترمیمشوندگی در پوششهای نانوساختار پایه آلومینا مورد بررسی قرار گرفت. پوششهای پایه سرامیکی تکجزئی آلومینا، دوجزئی آلومینا- ایتریا و سهجزئی آلومینا- ایتریا- بنزوتریازول جهت بهبود رفتار خوردگی فولاد St52 توسط فرایند سل- ژل برروی سطح فولاد St52 لایهنشانی شدند. سپس آنالیز فازی، مورفولوژی و توپوگرافی این پوششها بهترتیب توسط GIXRD،FE-SEM و AFMارزیابی شده است. همچنین به منظور بررسی توزیع عناصر در پوششهای لایهنشانی شده از آنالیز EDS استفاده گردید. در نهایت، رفتار خوردگی پوششهای لایهنشانی شده و زیرلایه مورد بررسی، در زمانهای غوطهوری 1، 48 و 96 ساعت در محلول 3.5wt.%NaCl توسط آزمونهای طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی و پلاریزاسیون پتانسیودینامیک مورد بررسی قرار گرفت. نتایج GIXRD بیانگر آمورف بودن پوششها و عدم تشکیل ساختار بلوری بود. مشاهدات FE-SEM و AFM نشاندهنده بدون نقص بودن پوششهای دوجزئی آلومینا- ایتریا و سهجزئی آلومینا- ایتریا- بنزوتریازول در مقایسه با پوشش تکجزئی آلومینا بود.