ارزیابی خواص فیزیکی و مکانیکی داربست نانوکامپوزیتی الکتروریسی شده پلی‌ɛ-کاپرولاکتون-ژلاتین/ نانولوله‌کربنی چنددیواره

نویسندگان

1 گروه مهندسی پزشکی- بیومتریال، دانشکده علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه مهندسی پزشکی- بیومتریال، دانشکده علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه بیومتریال و مهندسی بافت، دانشکده فناوری های نوین علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 گروه بیومتریال و مهندسی بافت، دانشکده فناوری های نوین علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.30501/jamt.2019.84403
چکیده

داربست نانوفیبری PCL/gelatin با نسبت وزنی 70:30 و داربست نانوکامپوزیتی 70:30 PCL/gelatin  حاوی 5/0 درصد وزنی نانولوله کربنی چند‌دیواره عامل‌دار شده با گروه کربوکسیلfunctionalized by carboxyl) ) به روش الکتروریسی تهیه شدند. مورفولوژی، خواص فیزیکی و مکانیکی داربست‌ها به وسیله میکروسکوپ الکترونی، طیف‌سنجی مادون قرمز، زاویه تماس آب و استحکام کششی مورد ارزیابی قرار گرفت. داربست حاوی MWNTs به علت افزایش رسانایی محلول و نحوه قرار گرفتن MWNTs در نانو‌الیاف پلیمری، از توزیع قطر الیاف و میانگین قطر الیاف مناسب‌تری نسبت به داربست فاقد MWNTs برخوردار است. حضور MWNTs هیچ‌گونه اثر مخربی بر روی درصد تخلخل سطح داربست‌ نداشته و درصد تخلخل در سطح داربست‌ها بیش از 80% است. بر اساس طیف‌سنجی مادون قرمز‌، برهم-کنش میان گروه آمین ژلاتین و گروه‌ کربوکسیل MWNTs، می‌تواند به‌طور مستقیم بر روی خواص مکانیکی تاثیر‌گذار باشد. افزودن MWNTs به داربست نانوفیبری70:30 PCL/gelatin موجب کاهش قابل توجه زاویه تماس آب و افزایش قابل ملاحظه میانگین استحکام کششی تا حدود هفت برابر نسبت به داربست فاقد MWNTs شده است. بهبود خواص مکانیکی داربست را می‌توان به علت استحکام ذاتی بالای MWNTs، قرار‌گیری آن در طول الیاف پلیمری و پراکندگی مناسب آن در زمینه پلیمری دانست. داربست PCL-gelatin/0.5%wt.MWNT می‌تواند یک داربست مناسب برای کاربردهای مهندسی بافت باشد.