فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف افراد با کم‌شنوایی یک‌طرفه، با وجود درک گفتار مناسب در محیط ساکت، به‌علت محرومیت از نشانه‌های فضایی دوگوشی، محتمل است مشکلات فراوانی در درک گفتار در حضور نویز و جهت‌یابی و مکان‌یابی صداها داشته باشند. به‌عبارت‌دیگر بروز اختلال پردازش شنوایی فضایی در این دسته از افراد محتمل است. مطالعه حاضر باهدف بررسی تأثیرات کم‌شنوایی متوسط تا عمیق یک‌طرفه بر مهارت‌های پردازش شنوایی فضایی در بزرگسالان با استفاده از دو پرسش‌نامه معتبر خودارزیاب در این زمینه به‌صورت مقایسه‌ای انجام شد.مواد و روش‌ها در یک مطالعه توصیفی تحلیلی‌مقطعی، 60 نفر در مطالعه شرکت داده شدند که 30 نفر از آن‌ها دارای افت شنوایی متوسط تا عمیق یک‌طرفه با شنوایی هنجار در گوش دیگر و 30 نفر دارای شنوایی هنجار دوگوشی بودند. عملکردهای پردازش شنوایی فضایی در آن‌ها با استفاده از دو پرسش‌نامه P-SSQ و P-SHQ مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت .یافته‌ها طبق نتایج به‌دست‌آمده امتیازات کل هر دو پرسش‌نامه و  همچنین میانگین امتیازات هر سه زیر مجموعه مقیاس گفتار، کیفیت شنوایی و شنوایی فضایی به‌صورت جداگانه، در دو گروه تفاوت معناداری داشتند که این نتایج نشان می‌داد افراد با افت شنوایی یک‌طرفه، به‌طورکلی عملکرد ضعیف‌تری نسبت به افراد سالم داشتند. همچنین بین امتیازات کل هر دو پرسش‌نامه و نیز در اکثر زیرمجموعه‌های این دو پرسش‌نامه همبستگی قوی یافت شد.نتیجه‌گیری کم‌شنوایی متوسط تا عمیق یک‌طرفه تأثیر قابل‌توجهی بر مهارت‌های پردازش شنوایی فضایی خواهد داشت. این مطالعه شواهدی بر وجود چالش‌هایی در عملکردهای پردازش شنوایی فضایی در افراد مبتلا به کم‌شنوایی یک‌طرفه ارائه می‌کند و نیاز به مداخلات هدفمند و حمایت برای تقویت توانایی‌های شنیداری آن‌ها را برجسته می‌کند.