فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف مطالعات قبلی نشان داده اند نوریت یک‌طرفه دهلیزی (UVN) شایع‌ترین علت سرگیجه است. علی‌رغم مزایای فراوان، استفاده از توانبخشی دهلیزی مرسوم (CVR) در بیماران UVN همراه با محدودیت‌هایی می‌باشد. این مطالعه با هدف مقایسه ترکیبی اثرات ارتعاش کل بدن (WBV) و توانبخشی دهلیزی مرسوم در بیماران مبتلا به UVN انجام شد.مواد و روش‌ها گروه بیماران UVN در محدوده سنی 30 تا 50 سال به دو گروه 15 نفری تقسیم شدند. یک گروه 4 هفته توانبخشی دهلیزی مرسوم دریافت کردند، درحالی‌که گروه دیگر CVR+WBV دریافت کردند که شامل 4 هفته توانبخشی دهلیزی مرسوم و 20 جلسه 5 دقیقه‌ای WBV بود. اندازه‌گیری‌های نتیجه شامل پارامترهای کنترل وضعیتی، عدم تقارن بهره رفلکس دهلیزی-چشمی (VOR)، خطای حس موقعیت مفصل (JPSE) و پرسش‌نامه معلولیت ناشی از سرگیجه (DHI) بود که در ابتدا و بعد از 4 هفته ارزیابی شدند.یافته‌ها پس از اعمال هر دو روش توانبخشی CVR و CVR+WBV در تمام متغیرهای اندازه‌گیری‌شده، بهبود معنی‌داری مشاهده شد. علاوه‌براین گروه CVR+WBV نسبت به گروه CVR در نتایج پوسچروگرافی، امتیاز JPSE و DHI (P<0/05) به‌جز عدم تقارن بهره (P>0/05) VOR به‌طور قابل‌توجهی بهبود بیشتری نشان دادند.نتیجه‌گیری هر دو روش توانبخشی CVR و CVR+WBV عملکرد تعادل را بهبود می‌بخشند. روش CVR+WBV بهبودی بیشتری در بیماران UVN نشان می‌دهد. بنابراین هنگامی که CVR با WBV ترکیب می‌شود، اثرات درمانی بیشتری را در بیماران UVN نشان می‌دهد.