بررسی تاثیر افزودن پرزدمیم و نئودمیم و مقایسه آن با ایتریم، بر خصوصیات جذب گازهای فعال در جاذب شیمیایی تبخیر نشونده پایه زیرکونیم-کبالت
نویسندگان
1 پژوهشکده مواد پیشرفته و انرژیهای نو، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران،
2 پژوهشکده مواد پیشرفته و انرژیهای نو، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران
3 پژوهشکده مواد پیشرفته و انرژیهای نو، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران
doi
10.30501/jamt.2018.91775چکیده
در این پژوهش جاذب[mk1] ی با ترکیب 75 درصد وزنی زیرکونیم، 22 درصد وزنی کبالت، 1.5 درصد وزنی پرزدمیم و 1.5 درصد وزنی نئودمیم سنتز شده است تا تاثیر این عناصر بر شرایط فعالسازی و خواص جذبی آن [mk2] بررسی و با تاثیر ایتریم مقایسه شود. با توجه به اکتیویته بالای جاذبهای تبخیر نشونده، برای از بین بردن لایه اکسیدی، نمونهها ابتدا به مدت 20 دقیقه در دمای 100 قرار داده شده و سپس به مدت 80 دقیقه در دماهای 360 فعال شدند. نتایج تست جذب بر حسب تغییرات فشار و دما زمان مشخص که شروع دمای فعالسازی برای نمونه حاوی ایتریم تقریبا 60 درجه کاهش داشته و از 260 به 200 رسیده است. فشار شروع تست جذب در محفظه جاذب برای همه نمونه ها 1.5×10-5 mmHg بوده که فشار نهایی سیستم با جاذب حاوی ایتریم کمترین میزان را داشته و برابر باmmHg 1.3×10-6است. همچنین بعد از پایان فعالسازی و ثبت فشار نهایی ارتباط بین راکتور و پمپهای خلاء قطع شده تا زمان لازم برای شکستن خلاء از mmHg001/0 تا mmHg 2/0 مشخص شود. حداکثر زمان شکستن خلاء برای نمونه حاوی ایتریم بوده که برابر با 4955 ثانیه میباشد. با توجه به نتایج به دست آمده، عملکرد پرزدمیم، نئودمیم و ایتریم نزدیک به یکدیگر بوده و هر 3 عنصر نزدیک به ده برابر فشار سیستم را کاهش داده و زمان شکستن خلاء را به بالاتر از 4000 ثانیه افزایش داده اند.