اثر مستربچ دودهای و کمکفرآیندهای برپایه پلیمرهای فلئوروالاستومری و هایپربرنچ بر شکست مذاب آمیزههای پلیاتیلن دوقلهای
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پلیمر
2 عسلویه، منطقه آزاد اقتصادی پارس جنوبی، مجتمع پتروشیمی جم، واحد تحقیق و توسعه
3 عسلویه، منطقه آزاد اقتصادی پارس جنوبی، مجتمع پتروشیمی جم، واحد تحقیق و توسعه
4 تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده فرایند، گروه پلاستیک
doi
10.30501/jamt.2018.91791چکیده
این پژوهش با دیدگاه تأثیر کمکفرآیندهای پلیمری گوناگون بر پدیده چسبش- لغزش در آمیزههای پلیاتیلنی انجام شده است. در فرآیند اکستروژن پلیمرهای گرمانرم همچون پلیاتیلنها برای اینکه محصولات مناسب و کارامدی مانند پوششهای سیمی، لولهها، بطریها، و فیلمها تهیه شود، مطلوب است که محصولات نهایی، سطوحی صاف و صیقل داشته باشند. همچنین در صنعت نیاز است که سرعت فرآیند اکستروژن تا حد ممکن بالا و فشار این فرآیند تا حد ممکن پایین باشد تا بتوان بیشترین استفاده را از ماشین آلات فرآیندی داشت و در نتیجه هزینههای فرآیندی را تا حد امکان کاهش داد. در این پژوهش ابتدا، مستربچهای MBM و MBR (دارای 35-40% دوده) به پودر پلیاتیلن با چگالی زیاد (PE100) اضافه شد و اثر آنها بر کاهش پدیده ویسکوالاستیکی تأیید شد. در مرحله بعد، سه نوع کمکفرآیند با اسامی تجاری Viton، Fx و Daikin با غلظتهای ppm 50، 100 و 150 برای کاهش پدیده یادشده به آمیزههای PE100MBR و PE100MBM اضافه شد. آزمون رئومتری لوله مویین بصورت کمّی مشخص نمود که پدیده چسبش - لغزش چه تغییراتی داشته است. آزمون ریزبینی نیز بهطور کیفی تغییرات رخ داده در محصول اکسترودشده را نمایش داد. آزمون گشتاورسنجی نیز اثر کمکفرآیندها را بر آمپر و انرژی مصرفشده دستگاه تعیین نمود. در نهایت، بهدلیل اهمیّت کاهش انرژی در فرآیند و همچنین بهبود کیفیت محصول نهایی، نمونههایی با این ویژگیها تولید شد. با توجه به ساختار کمکفرآیندهای پلیمری که برپایه فلئوروالاستومر و هایپربرنچها میباشند، مشخص شد که با افزودن این مواد باعث بهبود فرآیندپذیری و همچنین تسهیل آن شده است و در آخر ظاهر محصول صافتر و صیقلتر شده است.