مقایسه پردازش شنوایی فضایی پویا در افراد فارسی زبان مسن و جوان با شنوایی بهنجار

نویسندگان

1 گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.13.6.3268
چکیده

مقدمه و اهداف در محیط‌های شنیداری شلوغ، یکی از مهارت‌هایی که برای درک گفتار حیاتی است، پردازش شنوایی فضایی است. پیش‌بینی می‌شود که توانایی پردازش شنوایی فضایی سالمندان به دلیل تغییرات ساختاری و فیزیولوژیکی در قشر شنوایی، مسیرهای شنوایی مرکزی و سیستم شنوایی محیطی کاهش یابد. هدف از این مطالعه مقایسه پردازش شنوایی فضایی پویا در افراد فارسی‌زبان مسن و جوان با شنوایی بهنجار است.مواد و روش‌ها این مطالعه بر روی 35 نفر (16 مرد و 19زن) در محدوده سنی 55 تا 70 سال با شنوایی بهنجار انجام شد و نتایج با 35 فرد سالم (15 مرد و 20 زن) در محدوده سنی 18 تا 25 سال مقایسه شد. برای بررسی پردازش شنوایی فضایی پویا، ابتدا پس از انجام معاینات اولیه از قبیل اتوسکوپی، ادیومتری و تمپانومتری، نسخه فارسی پرسش‌نامه درک گفتار، شنوایی فضایی و کیفیت شنوایی و پرسش‌نامه شنوایی فضایی در قالب مصاحبه تکمیل شد. سپس، آزمون گفتار سریع فضایی در نویز پویا و آزمون اختلاف سطح پوشش دو گوشی با استفاده از اپلیکیشن‌های مربوطه انجام شد و مقادیر افت نسبت سیگنال به نویز، نسبت سیگنال به نویز 50 و اختلاف سطح پوشش برای هر فرد ثبت شد. .یافته‌ها نتایج پرسش‌نامه درک گفتار، شنوایی فضایی و کیفیت شنوایی، امتیاز شنوایی فضایی در پرسش‌نامه شنوایی فضایی، شاخص نسبت سیگنال به نویز 50، شاخص افت در نسبت سیگنال به نویز و اختلاف سطح پوشش گفتاری، تفاوت معناداری بین گروه سالمندان و جوانان نشان دادند (P<0/05). تأثیر جنسیت بر نتایج مطالعه ما اختلاف معنی‌داری بین 2 جنس را نشان نداد (P>0/05).نتیجه‌گیری نتایج این مطالعه نشان داد علی‌رغم شنوایی بهنجار، پردازش شنوایی فضایی پویا در سالمندان نسبت به افراد جوان دارای عملکرد ضعیف‌تری است.