ارتباط ادراک رفتار والدین با افسردگی و اضطراب در فرزندان: با نقش میانجی طرحوارههای ناکارآمد اولیه
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی تهران
2 دانشگاه همدان
3 دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
ادراک منفی از رفتار والدین، ساختارهای شناختی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد و او را مستعد ابتلا به آسیبهای روانشناختی میسازد، هدف از پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی طرحوارههای ناکارآمد اولیه در ارتباط بین ادراک رفتار والدینی با افسردگی و اضطراببود.روش پژوهش توصیفی بود، جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان عادی و دانشجویان مراجعهکننده به مرکز مشاوره دانشگاه بوعلی سینای شهر همدان در سال 1392 بود. در این پژوهش از دو نمونه بالینی و غیربالینی استفاده شد، نمونه بالینی شامل 69 نفر و نمونه غیربالینی 134 نفر بود. جهت انتخاب نمونه بالینی از روش نمونهگیری در دسترس و برای نمونه غیربالینی از خوشهای چندمرحلهای استفاده شد. در این پژوهش از سه پرسشنامه ارتباط والدینی پارکر، آزمون SCL-90-R فرم کوتاه طرحواره یانگ استفاده شد. دادهها با استفاده از رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند.نتایج پژوهش حاکی از نقش میانجی طرحوارههای ناکارآمد اولیه در ارتباط ادراک رفتار والدین و افسردگی و اضطراب بود و طرحوارههای ناکارآمد محرومیت هیجانی، بیگانگی اجتماعی، آسیبپذیری نسبت به ضرر، وابستگی/ بیکفایتی و بازداری هیجانی بیش از سایر طرحوارهها میانجی ارتباط ادراک رفتار والدین با افسردگی و اضطراببودند. یافتهها نشان داد رفتارهای نامناسب والدین (مراقبت ضعیف و محافظت بیش از حد) با شکلگیری آسیبپذیری شناختی و روانی در فرزندان نقش بسزایی دارد،بنابراین تعیین نقش میانجی طرحوارههای ناکارآمد اولیه بین ادراک رفتار والدین و آسیبهای روانشناختی در پیشگیری و درمان اختلالات روانی میتواند مفید باشد.