فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف سندرم متقاطع فوقانی یکی از ناهنجاری‌های شایع در کودکان طیف اتیسم است. هدف پژوهش حاضر بررسی 8 هفته بازی‌ بر راستای پاسچرال، نیمرخ حسی و نقص توجه کودکان طیف اتیسم دارای سندرم متقاطع فوقانی است.مواد و روش‌ها جهت انجام این پژوهش20 کودک پسر (7 تا 12 سال) طیف اتیسم مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی به‌صورت هدف‌دار انتخاب و به‌صورت تصادفی به 2 گروه بازی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. از روش تصویربرداری، خط‌کش منعطف، پرسش‌نامه دان و پرسش‌نامه کانرز به ترتیب جهت ارزیابی سر به جلو، شانه به جلو، کایفوز، پروفایل حسی و نقص توجه کودکان طیف اتیسم مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی استفاده شد. گروه تمرینی به مدت 8 هفته تمرینات بازی‌ را انجام دادند. گروه کنترل نیز به فعالیت درمانی روتین خود در مرکز توان‌بخشی پرداختند. پس از اتمام دوره، ارزیابی مجدد به عمل آمد. جهت بررسی تفاوت بین‌گروهی و درون‌گروهی به‌ترتیب از آزمون کوواریانس و تی وابسته با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد، سطح معنی‌داری در مطالعه حاضر کمتر از 0/05 بود.یافته‌ها نتایج پژوهش نشان داد 8 هفته تمرینات بازی بر میزان سر به جلو، شانه به جلو، کایفوز، پروفایل حسی و نقص توجه کودکان طیف اتیسم مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی تأثیر‌گذار بوده است (0/05<‌P). اما در گروه کنترل هیچ تفاوت معنی‌داری یافت نشد (0/05>‌P). در مقایسه بین‌گروهی نیز بهبودی با اندازه اثر بزرگ در گروه بازی بود.نتیجه‌گیری باتوجه‌به نتایج پژوهش می‌توان نتیجه گرفت تمرینات مطالعه حاضر بر کلیه فاکتورهای پژوهش اثر داشته، منجر به بهبودی راستای وضعیتی، حواس چندگانه و متمرکز کردن کانون توجه کودکان طیف اتیسم مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی شده است. از‌این‌رو به مربیان و کاردرمان‌های محترم پیشنهاد می‌‌شود از تمرینات بازی‌ استفاده کنند.