فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف پیچ‌خوردگی مچ پا یکی از رایج‌ترین آسیب‌ها در میان افراد فعال است که به دنبال آن فرد ممکن است به بی‌ثباتی مزمن مچ پا دچار شود. هدف از این تحقیق، مطالعه تأثیر 6 هفته تمرینات عصبی‌عضلانی بر تعادل ایستا و پویا، حس عمقی و قدرت عضلانی زنان مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا بود. مواد و روش‌ها یافته‌ها در این مطالعه نیمه‌تجربی ۲۴ نفر از زنان دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا (سن 7/29±10/1، قد163±4، وزن 9±6/64) به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی جفت‌شده (براساس نمره پرسش‌نامه کامبرلند) در 2 گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. قبل و بعد از مداخله 6 هفته‌ای متغیر‌های تعادل ایستا و پویا، حس عمقی مچ پا، قدرت عضلات اینورتور، اورتور، دورسی فلکسور و پلنتار فلکسور به ترتیب توسط روی فوت اسکن، آزمون تعادل Y و دستگاه ایزوکینتیک بایودکس (مدل 3pro) ارزیابی شدند. آزمودنی‌های گروه آزمایش، تمرینات عصبی‌عضلانی را به مدت 6 هفته هر هفته 5 جلسه ۱ ساعته انجام دادند. در مدت مشابه از آزمودنی‌های گروه کنترل خواسته شد به فعالیت‌های روزمره خود ادامه دهند و در برنامه توان‌بخشی دیگری شرکت نکنند. به‌منظور تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس طرح مختلط استفاده شد (P<0/05) نتایج نشان داد پس از 6 هفته اعمال مداخله در گروه آزمایش، تعادل ایستا و پویا، خطای بازسازی زاویه اینورژن و اورژن مچ پا و قدرت عضلات اینورتور، اورتور، پلنتار فلکسور و دورسی فلکسور به‌طور معناداری بهبود یافت (P<0/05).نتیجه‌گیری بر‌اساس یافته‌های این مطالعه به نظر می‌رسد انجام تمرینات عصبی‌عضلانی باعث بهبود پارامتر‌های اندازه‌گیری‌شده در زنان مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا می‌شود. این تأثیرات در گروه آزمایش قابل‌ملاحظه بود. در‌نتیجه می‌توان انجام تمرینات عصبی‌عضلانی را در فرایند توان‌بخشی توصیه کرد.