اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کاهش نشانههای نوسان خلقی و رفتارهای خودکشیگرایانه در اختلال شخصیت مرزی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه تبریز
2 استاد گروه روانشناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
3 استاد گروه روانشناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
رفتاردرمانی دیالکتیکی یکی از درمانهای شناختی- رفتاری، مبتنی بر مهارتآموزی است که در پژوهش حاضر سعی شده است تا اثربخشی این نوع درمان در بهبود بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مورد بررسی قرار گیرد. این پژوهش در چارچوب طرح تجربی تکموردی با استفاده از طرح خطوط چندگانه پلکانی طی 20 جلسه بر روی دو بیمار و با دوره پیگیری یک ماهه صورت گرفت. دادهها از طریق آزمون بالینی میلون 3، پرسشنامه افسردگی بک و مقیاس انگارهپردازی خودکشی ماخ جمعآوری شد. تحلیل دادهها نشان دادکه مداخله به عمل آمده تغییرات معنادار و قابل توجهی در نشانههای نوسان خلقی و رفتارهای خودکشیگرایانه بیماران مرزی ایجاد کرده است. نتایج این پژوهش نشان داد، رفتاردرمانی دیالکتیکی میتواند در درمان بیماران مبتلا بهاختلال شخصیت مرزی موثر باشد. بهطوری که درمان موجب تغییرات معنادار در نشانههای دو بیمار شد و بهرههای درمانی تا دوره پیگیری ادامه یافتند.