فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف سندرم مارفان یک اختلال ارثی است که تشخیص آن بر مبنای یافته‌های کلینیکی در سیستم‌های قلبی‌عروقی، بینایی، اسکلتی‌عضلانی و تاریخچه فامیلی مثبت است. بیماران شبه‌مارفان اغلب، علائم و ناهنجاری‌های اسکلتی‌عضلانی مربوط به سندرم مارفان را دارند، اما مشکلات و عوارض سیستم‌های قلبی‌عروقی و بینایی را ندارند. برای این بیماران انجام ورزش و فعالیت بدنی توصیه شده است. بنابراین هدف این پژوهش بررسی تأثیر یک برنامه تمرین اصلاحی متقارن بر ناهنجاری اسکولیوز یک بیمار شبه‌مارفان بود.مواد و روش‌ها این تحقیق از نوع مطالعه موردی بود که طی آن، 1 نفر آزمودنی مبتلا به سندرم شبه‌مارفان به مدت 12 هفته (24 جلسه) تمرینات اصلاحی متقارن را انجام داد. قبل و بعد از تمرینات زاویه کلی قوس‌های اسکولیوز به شیوه کوب در نواحی توراکس و لومبار روی عکس رادیوگرافی اندازه‌گیری شد. همچنین زاویه کوب بین مهره‌های درگیر در قوس‌های اسکولیوز با استفاده از عکس رادیوگرافی و به‌صورت سگمنت به سگمنت اندازه‌گیری شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها آمارتوصیفی شامل اختلاف پیش‌آزمون و پس‌آزمون برحسب درجه و درصد استفاده شد.یافته‌ها یافته‌ها نشان داد اندازه زاویه کوب توراکس در مقایسه پیش‌آزمون با پس‌آزمون به مقدار 3/8 درجه (15/56 درصد) و همچنین مقدار پس‌آزمون زاویه کوب لومبار نسبت به پیش‌آزمون 6/2 درجه (9/3 درصد) کاهش یافته‌اند. همچنین تغییرات زاویه کوب بین مهره‌ها نشان داد، هرچه از نقطه عطف به 2 طرف دیستال انحنای S شکل دور می‌شویم، میزان تغییرات کاهشی بیشتر می‌شود.نتیجه گیری تمرینات اصلاحی متقارن در اصلاح زاویه کلی قوس‌های اسکولیوز و زاویه بین مهره‌ای به‌صورت موضعی تأثیر دارد. این تمرینات می‌تواند در بهبود راستای ستون فقرات افراد مبتلا به سندرم شبه‌مارفان مؤثر واقع شود.