تأثیر سمیت مزمن نیترات نقره بر نشان گرهای زیستی استرس اکسیداتیو هپاتوپانکراس میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei)
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی همدان
3 پژوهشگاه علوم و فنون هستهای
doi
10.22055/ivj.2022.320498.2424چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات غلظتهای تحت کشنده نیترات نقره بر تغییرات نشانگرهای زیستی استرس اکسیداتیو (سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز، گلوتاتیون، ظرفیت آنتیاکسیدانی کل و مالون دیآلدئید) هپاتوپانکراس میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei) انجام شد. ابتدا غلظت کشندگی میانی نیترات نقره طی 96 محاسبه شد و میزان آن 084/0 میلیگرم در لیتر به دست آمد. سپس پست لاروهای میگوی پا سفید غربی طی 21 روز با غلظتهای تحت کشنده نیترات نقره در 4 تیمار شامل تیمار 1: (LC 50 10% (mg/L0084/0)، تیمار 2: (LC 50 25% (mg/L021/0)، تیمار 3: (LC 50 50% (mg/L042/0) و تیمار 4: (LC 50 75% (mg/L063/0) و یک تیمار نیز به عنوان تیمار شاهد مواجهه شدند. طبق نتایج، در بافت هپاتوپانکراس فعالیت سوپر اکسید دیسموتاز، کاتالاز، گلوتاتیون و ظرفیت آنتیاکسیدانی کل در تیمار 3 و 4 در مقایسه تیمار شاهد کاهش معنیدار و مالون دیآلدئید افزایش معنیداری داشته است. نتایج این مطالعه نشان داد که مواجهه با غلظتهای mg/L042/0 و mg/L063/0 نیترات نقره سبب آسیب اکسیداتیو بافت هپاتوپانکراس میگوی پاسفید غربی ( Litopenaeus vannamei ) شده است.