تعیین مؤثرترین شاخصهای معیار آب و آبیاری بر شدت بیابانزایی (بررسی موردی: دشتهای کاشان و آران بیدگل)
نویسندگان
1 استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 داﻧﺸﺠﻮی دﮐﺘﺮی بیابان، دانشگاه کاشان
doi
10.22034/jdmal.2015.21670چکیده
یکی از معیارهای مهم در پدیده بیابانزایی معیار آب و آبیاری است که تحت تأثیر شاخصهای مختلفی میباشد و همگی تحت تأثیر فعالیتهای انسانی هستند. در این پژوهش بهمنظور تعیین مهمترین شاخص آب و آبیاری در بیابانزایی دشت کاشان و آران بیدگل و نشان دادن اهمیت مسئله فعالیتهای انسانی در پدیده بیابانزایی پس از عملیات میدانی و جمع آوری اطلاعات لازم، به بررسی 13 شاخص آب و آبیاری با استفاده از مدل IMDPA پرداخته شد. در پایان نقشه بیابانزایی حاصل از شاخصها در سطح منطقه مورد مطالعه بر پایة واحدهای کاری در محیط GIS تهیه شد. نتایج پژوهش نشان داد که 58/84% از مساحت منطقه مورد مطالعه در طبقه شدید و 42/15% در طبقه متوسط بیابانزایی قرار دارد که بیشترین ارزش عددی به ترتیب مربوط به واحدهای کاری دشت ریگی واقع در دشت سر اپانداژ، اراضی مسکونی و صنعتی، اراضی کشاورزی دشت سر پوشیده و اپانداژ با طبقه شدید میباشد. تجزیه و تحلیل انجام شده بر روی میانگین وزنی ارزشهای کمی شاخصهای موثر بر معیار آب و آبیاری در منطقه نشان میدهد شاخص مقدار ساعت پمپاژ آب تأثیر گذارترین شاخص در افزایش بیابانزایی منطقه میباشد.