فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف ابزار اندازه‌گیری عملکردی ژیمناستیک مجموعه‌ای از 10 تست است که آمادگی جسمانی ژیمناست‌ها را ارزیابی می‌کند. سیستم امتیازدهی آن استاندارد‌ شده و در سطوح مختلف رقابتی تأیید شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط میان نمره آزمون اندازه‌گیری عملکردی ژیمناستیک با میزان بروز آسیب‌ها در ژیمناستیک‌کاران پسر بود.مواد و روش‌ها پژوهش حاضر از نوع مطالعات آینده‌نگر است و با استفاده از طرح میدانی و بر روی ژیمناستیک‌کاران پسر 8 تا 18 ساله که از استان گیلان و قزوین به‌عنوان نمونه در‌دسترس و به‌طور غیر‌تصادفی انتخاب شدند انجام شد. نمونه آماری تحقیق شامل 40 نفر از ژیمناستیک‌کاران پسر بود. میانگین و انحراف معیار سن، قد، شاخص توده بدنی و سابقه فعالیت آزمودنی‎ها به ترتیب بدین صورت بود سن: 12/45، 2/60، قد: 1/48، 0/18، وزن 40/90، 13/71 و سابقه فعالیت: 5/75، 2/41. در ابتدا اندازه‌گیری حرکات عملکردی ویژه ژیمناستیک برای ژیمناست‌ها انجام شد. در ادامه محقق با هماهنگی مربیان تیم‌های شرکت‌کننده‌ و از‌طریق پرسش‌نامه ثبت آسیبِ‌ اسلو نروژ که برای اندازه‌گیری و ثبت آسیب‌های ورزشی در طول دوره تمرین و مسابقات مورد استفاده قرار می‌گیرد، به مدت 6 ماه (هر ماه 1 بار)  آسیب‌های ورزشی را ثبت کرد. تجزیه‌و‌تحلیل آماری داده‌های خام به‌دست‌آمده از اندازه‌گیری‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. از روش آماری ضریب همبستگی اتا در سطح معناداری برابر یا کوچک‌تر از 0/05 استفاده شد.یافته‌ها نتایج آزمون‌های ضریب همبستگی نشان‌می‌دهد بین نمرات آزمون اندازه‌گیری عملکردی ژیمناستیک با میزان بروز آسیب‌های ورزشی در اندام فوقانی (p=0/039) در ژیمناست‌ها رابطه منفی معنی‌داری وجود دارد، اما در اندام تحتانی (p=0/616) و تنه (p=0/938) رابطه معنی‌داری وجود ندارد. نتیجه‌گیری می‌توان نتیجه گرفت بین نمره آزمون اندازه‌گیری عملکردی ژیمناستیک و میزان بروز آسیب‌های ورزشی ممکن است ارتباط وجود داشته باشد. بنابراین، نمرات آزمون‌های حرکتی‌عملکردی، مدل پیشگیری مناسبی از آسیب‌های و اختلالات اندام فوقانی را در اختیار مربیان و درمانگران قرار می‌دهد.