مقایسه تغییرات الکترومایوگرافی عضلات بعد از بازسازی رباط صلیبی قدامی با افراد سالم
نویسندگان
1 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.32598/SJRM.13.5.3224چکیده
مقدمه و اهداف هدف از تحقیق حاضر مقایسه شدت و مدت فایرینگ 8 عضله ساقی قدامی، دوقلوی داخلی، پهن میانی، راست رانی، دو سر رانی، سرینی میانی راست شکمی و ارکتور اسپاین در 300 میلیثانیه راه رفتن افراد با بازسازی رباط صلیبی قدامی با افراد سالم بودمواد و روشها تحقیق حاضر از نوع علّی مقایسهای بود. شرکتکنندگان این پژوهش شامل 46 نفر از ورزشکاران رشته فوتبال و والیبال با حداقل 3 سال سابقه فعالیت ورزشی بودند که به 2 گروه افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی با میانگین سنی7/17±24/39 که حداقل 6 ماه از بازسازی رباط صلیبی قدامی آنها گذشته بود و گروه سالم (23 نفر) با میانگین سنی 7/28±25/09 تقسیم شدند. فعالیت الکتریک عضلات ساقی قدامی، دوقلوی داخلی، پهن میانی، راست رانی، دو سر رانی، سرینی میانی، راست شکمی و ارکتور اسپاین بهوسیله دستگاه الکترومایوگرافی 8 کاناله در 2 مرحله 100 میلیثانیه قبل از ضربه پاشنه ( در مرحله سوئینگ) و 200 میلیثانیه بعد ازضربه پاشنه (در مرحله استنس) حین راه رفتن مورد ارزیابی قرار گرفت.یافتهها نتایج تحقیق حاضر نشان داد شدت و مدت فایرینگ در هر 8 عضله بررسیشده بهطور میانگین 9 ماه بعد از بازسازی رباط متقاطع قدامی به نسبت افراد سالم دچار کاهش شده است، ولی این کاهش در عضله پهن میانی، هم در شدت و هم در مدت فایرینگ و در عضلات ارکتور اسپاین و راست شکمی در مدتزمان فایرینگ معنیدار بود. برای تحلیل آماری دادهها نیز از آزمون شاپیرو ویلک برای بررسی نرمال بودن و همچنین از تست لون برای بررسی همگن بودن دادهها استفاده شد. پس از مشخص شدن طبیعی بودن توزیع و همچنین همگن بودن دادهها از آزمون تی مستقل برای مقایسه دو گروه استفاده شد.نتیجهگیری نتایج تحقیق نشان داد بهتر است در تدوین برنامههای توانبخشی علاوه بر داشتن نگاه ویژه به بهبود شدت انقباض و تایمینگ عضلات اندام تحتانی بهخصوص عضله پهن میانی، نگاه ویژهای نیز به عضلات مرکزی بدن، ازجمله عضلات شکم و ارکتور اسپاین وجود داشته باشد.