تأثیر تمرینات اغتشاشی بر عملکرد کورتیکوماسکولار در فعالیت راه رفتن در ورزشکاران با پارگی رباط صلیبی قدامی
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه کنترل حرکتی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
4 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه جامع امام حسین، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.13.5.1چکیده
مقدمه و اهداف بهدلیل فقدان مکانورسپتورها در افراد با پارگی رباط صلیبیقدامی، نوروپلاستیسیتی حسی و حرکتی اتفاق میافتد که باعث بروز الگوهای کنترل حرکتی غیرطبیعی و نامتقارن در اندامهای تحتانی میشود. تمرینات نوروماسکولار اغتشاشی، غیرقرینگی حرکتی و نقصهای عملکردی را در افراد پارگی رباط صلیبیقدامی بهبود میبخشد. به همین دلیل در این مطالعه از تمرین اغتشاشی به شیوه متفاوتی استفاده شد.مواد و روشها 30 ورزشکار با پارگی یکطرفه رباط صلیبیقدامی بهصورت تصادفی در گروههای تمرینی اغتشاشی و استاندارد قرار داده شدند. برنامه تمرینی 2 گروه بهصورت 3 جلسه 1 روز درمیان هفتگی برای 1 ماه انجام شد. از اندازهگیری آزمونهای الکترومیوگرافی سطحی و طیف قدرت نسبی امواج آلفا و بتای الکتروانسفالوگرافی کمی در تکلیف راه رفتن استفاده شد.یافتهها گروه تمرین اغتشاشی افزایش معنیداری را در فعالیت عضله در هر دو اندام سالم و پارگی رباط صلیبیقدامی با افزایش در شاخص تشابه (ES=0/81 ،P=0/08) نشان داد، درحالیکه نتایج در گروه تمرین استاندارد معنیدار نبودند (ES=0/39 ،P=0/39). در آزمونهای فعالیت قشر مغز، گروه تمرین اغتشاشی در مقایسه با گروه تمرین استاندارد، قرینگی عالی در قدرت نسبی آلفا (ES=0/02 ،P=0/94) و قرینگی خوبی در قدرت نسبی بتا (ES=0/26 ،P=0/24) را نشان داد. ازآنجاکه در این مطالعه، بررسی قرینگی بین دو اندام اندازهگیری و بحث شده است، هرچقدر مقدار عدد P به 1 نزدیکتر باشد و از معنیداری آماری فاصله داشته باشد، قرینگی بین دو اندام بیشتر است؛ به این معنی که تفاوت بین اندامها کم است.نتیجهگیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد تمرینات اغتشاشی مکانیکی احتمالاً بهلیل داشتن چالشهای مشابه با دنیای واقعی، گزینه مناسبتر تمرینی در انتقال ورزشکاران پارگی رباط صلیبیقدامی به شرایط پیش از آسیب میباشد.