سنتز و بررسی رفتار مغناطیسی نانوکامپوزیت مگنتیت– نانولوله‌های کربنی (Fe3O4-CNTs) به‌منظور کاربرد در نانوسیالات مغناطیسی بر‌پایه آب

نویسندگان

1 گروه مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی بیرجند، بیرجند، ایران.

2 گروه مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی بیرجند، بیرجند، ایران.

doi
10.30501/jamt.2018.70382
چکیده

در این تحقیق، نانوکامپوزیت مگنتیت بر‌پایه نانولوله‌های کربنی (Fe3O4-CNTs) با استفاده از روش سولوترمال سنتز شد. ساختار نانوکامپوزیت Fe3O4-CNTs توسط آنالیزهای متنوع از جمله میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، پراش اشعه ایکس (XRD)، اشعه مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، مگنتومتر (VSM) و پتانسیل زتا (Zeta Potential) مورد مشخصه‌یابی قرار گرفت. بر‌اساس نتایج TEM و XRD اندازه ذرات و بلورک‌های مگنتیت، به‌ترتیب در حدود 250-150 نانومتر و 3/7 نانومتر به‌دست آمد که موید به‌هم پیوستن ذرات ریزتر و تشکیل خوشه‌های بزرگ‌تر در حین سنتز می‌باشد. پس از بررسی نتایج آنالیز VSM، مشخص گردید که نانوکامپوزیت حاصل دارای خواص پارامغناطیس است. در انتها، رفتار حرارتی نانوسیال مغناطیسی Fe3O4-CNTs بر‌پایه آب در حضور میدان مغناطیسی مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج حاکی از افزایش 30 درصدی ضریب انتقال حرارت نانوسیال پس از افزایش شدت میدان مغناطیسی حدود mT 3/2 بود.