روابط رژیم صهیونیستی با اقلیم کردستان عراق و تأثیر آن بر امنیتِ ملی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی
doi
چکیده
آباء بنیانگذار رژیم صهیونیستی با طرح دکترین اتحاد پیرامونی سعی کردند ضمن تأمین امنیت خود، حلقهی دوستان و متحدان خویش را افزایش دهند؛ برایناساس، ریشهی برقراری ارتباط با کُردهای عراق از سوی رژیم صهیونیستی را می توان در تصنعی بودن، عدم برخورداری از عُمقِ استراتژیک، قرارگرفتن در حلقهی کشورهای مخالف، فقدان مشروعیت بین المللی و منطقه ای و به تبع آن، احساس ناامنی شدید در تل آویو دانست که این رژیم از بدو تأسیس تاکنون با آنها روبرو بوده است. مسأله ای که مقالهی حاضر قصد تبیین آن را دارد، عبارت است از اینکه «روابط رژیم صهیونیستی با اقلیم کردستان عراق از چه مختصات و ویژگی هایی برخوردار بوده و این روابط چه تأثیری بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران دارد؟». فرضیه مطرح شده آن است که رژیم صهیونیستی در قالب دکترین اتحاد پیرامونی سعی نموده تا خلاء مشروعیت سیاسی و امنیتی خود را از طریق برقراری و توسعه روابط با اقلیم کردستان عراق تا حدودی مرتفع نماید و بدین ترتیب، این رژیم با حضور در اقلیم کردستان عراق و قرار گرفتن در مجاورت مرزهای جمهوری اسلامی ایران اثر منفی بر امنیت ملی آن خواهد داشت.». این مقاله از نوع کاربردی و به روش کیفی با رویکرد توصیفی و تحلیلی است. بر این اساس، پژوهش پیشرو تلاش دارد ضمن تبیین ریشههای تاریخی روابط، ابعاد کنونی و آیندهی آن را در زمینههای سیاسی، اقتصادی، امنیتی و فرهنگی را در قالب دکترین اتحاد پیرامونی تبیین نموده و تأثیر آن بر امنیت جمهوری اسلامی ایران را مورد مطالعه قرار دهد.