فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف لوردوز افزایش‌یافته کمری یکی از تغییر شکل‌های ستون فقرات است که موجب تغییرات مرکز ثقل به جلو و افزایش حرکت لگن می‌شود، همچنین عاملی است که ثبات ناحیه تنه، کمربند کمری‌لگنی‌رانی و اندام تحتانی را تغییر می‌دهد. بنابراین هدف از تحقیق حاضر مقایسه تغییرات مرکز فشار و زمان رسیدن به پایداری در بازیکنان فوتبال با و بدون لوردوز افزایش‌یافته کمری در حرکت پرش‌فرود تک‌پا می‌باشد.مواد و روش‌ها تحقیق حاضر از نوع مقایسه‌ای‌کاربردی و ازنظر طرح، مقطعی بود، به‌طوری‌که 28 نفر (14 نفر لوردوز افزایش‌یافته کمری و 14 نفر لوردوز کمری طبیعی) فوتبالیست مرد حرفه‌ای باتوجه‌به معیارهای ورود و خروج، با میانگین سن 2/42±24سال، میانگین قد 6/06±178 سانتی‌متر و میانگین وزن 4/93±72 کیلوگرم انتخاب شدند. ابتدا از آن‌ها پرش سارجنت به‌منظور تعیین کردن حداکثر پرش عمودی گرفته شد و سپس آزمودنی‌ها با نصف حداکثر پرش خود به‌صورت دو پا پرش کردند و با پای غالب روی صفحه نیرو فرود آمدند. برای تجزیه‌وتحلیل نتایج از نرم افزار SPSS نسخه 23 و تحلیل تی‌مستقل استفاده شد.یافته‌ها تفاوت معنی‌داری بین میزان نوسانات COP در جهت داخلی‌خارجی (015/P=0)، حداکثر و حداقل جابه‌جایی COP در جهت داخلی‌خارجی(P=0/021 و P=0/001)، و زمان رسیدن به پایداری داخلی خارجی و کل (001/P=0)، در دو گروه مشاهده شد، اما در سایر متغیرها تفاوت معنی‌داری یافت نشد (05/P≤0).نتیجه‌گیری به نظر می‌رسد تغییرات صفحه ساجیتال در ناحیه ستون فقرات کمری و لگن، باعث بی‌ثباتی و کاهش تعادل در صفحه فرونتال در اندام تحتانی می‌شود. بدین ترتیب، ممکن است ورزشکارانی که دارای بی‌ثباتی در اندام تحتانی هستند، توجه و تمرکز خود را بیشتر به تغییرات اتفاق‌افتاده در ناحیه پروگزیمال قرار دهند تا از بی‌ثباتی و آسیب در اندام تحتانی تا حدودی جلوگیری کنند.