رویکردهای «عقلانی» و «اجتماعی» به تاریخنگاری علم و معضل «غیرتاریخی» بودن
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
doi
10.22059/jihs.2019.259821.371454چکیده
در این نوشته ابتدا پیشنهادهای توماس کوهن در خصوص نقش عوامل بیرونی و اجتماعی را در تاریخ علم مرور خواهیم کرد. سپس به دو رویکرد عقلانی و اجتماعی در تاریخنگاری علم که هر دو واکنشی به سخن کوهن بودهاند اشاره میکنیم. نشان خواهیم داد که تاریخنگاری عقلانی به مشکل غیرتاریخی بودن مبتلا است و دلایل معرفتی کنشگران تاریخی را در تبیینهای خود دخالت نمیدهد. علاوه بر این، چنین رویکردی با خلط تبیین و توجیه اصولاً فاقد توان تبیینی است. در ادامه، بررسی خواهیم کرد که رویکرد اجتماعی تا چه حد در معرض خطر غیرتاریخی بودن است. با دفع شبهۀ غیرتاریخی بودن نشان خواهیم داد که خطر توسل به آگاهی کاذب در کمین رویکرد اجتماعی است. دفع این خطر نیازمند به دست دادن الگویی مناسب برای رابطه میان امر عقلانی و امر اجتماعی است. یک گزینۀ پیشنهادی تبعیت از یگانهانگاری بیقاعده است که تبعات مهمی برای تاریخنگاری علم خواهد داشت.