فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف باتوجه‌به اینکه صافی کف پا به‌عنوان یک ناهنجاری سه بعدی، تغییرات قابل‌توجهی در سطوح مختلف حرکتی و به تبع آن تغییر در عملکرد حرکتی را ایجاد می‌کند. به منظور مدیریت این ناهنجاری، روش‌های مختلفی مانند تمرینات، کفی‌ها و کفش توصیه شده است. هدف پژوهش حاضر مطالعه اثر استفاده از کفی طبی، کفش و تیپینگ بر محتوای فرکانسی نیروهای عکس‌العمل زمین هنگام راه رفتن ورزشکاران مبتلا به صافی کف پای منعطف بود.مواد و روش‌ها در این پژوهش نیمه‌آزمایشی، 15 ورزشکار مرد 18 تا 25 سال مبتلا به صافی کف پای منعطف با (میانگین و انحراف‌معیار، سن 2/07±21/78 سال، قد 0/07±1/78 متر و وزن 8/23±80/28 کیلوگرم) که حداقل 6 ماه تمرین ورزشی منظم (2 جلسه در هفته) در رشته ورزشی آمادگی جسمانی داشته‌اند، شرکت کردند. با استفاده از صفحه نیرو، داده‌های نیروی عکس‌العمل زمین در ۵ شرایط مختلف راه رفتن با کفش دارای کفی، پای برهنه، کفش، تیپ، کفش با تیپ، بعد از 10 دقیقه سازگاری اولیه با شرایط هر پروتکل جمع‌آوری شد. سپس، محتوای فرکانسی نیروی‌های عکس‌العمل زمین محاسبه و همچنین برای مقایسه عملکرد محتوای فرکانسی از آزمون آنووا با اندازه‌گیری‌های مکرر استفاده شد (0/05≥P). یافته‌ها نتایج اختلاف معنی‌داری بین پروتکل‌های مختلف نشان داد، اما بیشترین کاهش و اختلاف معنی‌داری در متغیرهای فرکانس با توان 99/5 درصد، میانه فرکانس، پهنای باند فرکانس و میانگین فرکانس در پروتکل‌های کفش، کفش با تیپ در مقایسه با کفی و پای برهنه بود (0/05>P). کاهش محتوای فرکانسی به‌ویژه در صفحه داخلی خارجی برجسته بود.نتیجه‌گیری استفاده از پوشش کفش به کاهش بیشتر محتوای فرکانسی نیروهای عکس‌العمل زمین منجر شد که این کاهش می‌تواند به بهبود کنترل حرکتی و عملکرد ورزشی کمک کند. بنابراین، این پوشش‌ها به‌عنوان رویکردی مناسب برای بهبود عملکرد حرکتی در افراد مبتلا به صافی کف پا منعطف توصیه می‌شوند.