فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف سندرم تونل کارپال یکی از شایع‌ترین گیرافتادگی‌های عصب محیطی است که به دنبال فشردگی یا درگیری عصب مدیان در کانال مچ دست بروز می‌کند. بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات اصلاحی منتخب و ماساژ بر قدرت چنگ زدن، افزایش دامنه حرکتی و درد مچ دست زنان کاراته‌کار مبتلا به سندرم تونل کارپال است.مواد و روش‌ها مطالعه حاضر از نوع کاربردی و نیمه‌آزمایشی بود که بر روی 30 زن کاراته‌کار 25 تا 45 ساله مبتلا به سندرم تونل کارپال انجام شد. کاراته‌کاران در دو گروه 15 نفره آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایشی علاوه‌بر برنامه ماساژ ،تمرینات کششی و قدرتی را با نظارت و زیر نظر متخصص حرکات اصلاحی به‌مدت 8 هفته و 2 جلسه در هفته انجام دادند و گروه کنترل با نظارت فقط تمرینات باشگاهی خود را انجام دادند و هیچ‌گونه مداخله دیگری را انجام نمی‌دادند. از تست تینل، فالن و فشار با نظارت پزشک نورولوژیست جهت بررسی ابتلا به تونل کارپال استفاده شد. شدت درد با مقیاس بصری درد و قدرت چنگ زدن دست با استفاده از دایناموتر دستی و جهت اندازه‌گیری دامنه حرکتی در 4 حرکت پرونیشن، سوپینیشن، آبداکشن و اداکشن از گونیامتر یونیورسال به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون از هر دو گروه اندازه‌گیری شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل نتایج از آزمون آماری کوواریانس در سطح معنی‌داری 05/P<0 استفاده شد. یافته‌ها نتایج پژوهش حاضر نشان داد برنامه ترکیبی تمرینات اصلاحی منتخب همراه با ماساژ موجب کاهش معنی‌داری در شدت درد، افزایش قدرت چنگ زدن و افزایش دامنه حرکتی زنان مبتلا به سندرم تونل کارپال نسبت به گروه کنترل می‌شود (P<0/001). نتیجه‌گیری باتوجه‌به نتایج حاصل از مطالعه حاضر استفاده از برنامه تمرینات اصلاحی منتخب و ماساژ  به‌صورت ترکیبی موجب کاهش شدت درد، افزایش قدرت چنگ زدن افزایش دامنه حرکتی مچ دست می‌شود. بنابراین به درمانگران و مربیان ورزشی توصیه می‌شود از برنامه ترکیبی جهت بهبود تونل کارپال ورزشکاران استفاده شود.