فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: بیماری پارکینسون نوعی اختلال تحلیل برنده سیستم عصبی مرکزی در سالمند است و پژوهش حاضر با هدف اثربخشی شناخت-رفتار درمانگری بر مولفه­های سلامت عمومی سالمندان مبتلا به بیماری پارکینسون بود. روش: در این مطالعه روش پـژوهش به­صورت نیمه­آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه  گواه از جامعه آماری سالمندان مبتلا به پارکینسون در نظر گرفته شد، نمونه­های پژوهش شامل 40 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شده و با روش تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایشی تحت درمان شناختی-رفتاری سالمندی در 10 جلسه قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه سلامت عمومی GHQ-28 بود که در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا گردید. یافته­ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان شناختی ـ رفتاری موجب بهبود مولفه­های سلامت عمومی در گروه آزمایش شده است (p<0/01). نتیجه­گیری: شناخت-رفتار درمانگری سالمندی موجب  بهبود کلیه مولفه­های سلامت عمومی بیماران مبتلا به پارکینسون می­شود. بنابراین این روش را می‌توان در بیمارستان­ها و آسایشگاه‌ها به عنوان یک درمان تکمیلی به کاربست. بنابراین ارائه درمان شناختی ـ رفتاری در کنار سایر مداخلات پزشکی به عنوان بخشی از درمان و مراقبت به سالمندان مبتلا به پارکینسون توصیه می­گردد.