فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف فوتبال محبوب‌ترین ورزش در سرتاسر جهان است که احتمال آسیب‌دیدگی در آن بالا است. یکی از عوامل پیشگیری از آسیب‌دیدگی در ورزش داشتن تعادل مطلوب است. بنابراین هدف از این پژوهش مقایسه تأثیر 8 هفته تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی و ثبات مرکزی بر تعادل مردان فوتبالیست است.مواد و روش‌ها این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی بود. 53 فوتبالیست پسر نوجوان به‌عنوان آزمودنی در این پژوهش شرکت کردند و به‌صورت تصادفی در سه گروه تمرینات عصبی عضلانی واکنشی (18 نفر)، ثبات مرکزی (17 نفر) و کنترل (18نفر) تقسیم شدند. از تمام آزمودنی‌ها آزمون تعادلیY و نمره‌دهی خطای تعادل به‌ترتیب به منظور ارزیابی تعادل پویا و ایستا گرفته شد. در ادامه گروه‌های تمرینی به انجام 8 هفته برنامه تمرینی پرداختند اما گروه کنترل در این مدت تمرین خاصی را انجام نداد. پس از 8 هفته مجدداً آزمون‌ها تکرار شد. به منظور بررسی تفاوت‌های بین گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس و در ادامه از آمون تعقیبی حداقل اختلاف معنی‌دار استفاده شد. یافته‌ها هر دو گروه تمرینی در پس‌آزمون به‌طور معنی‌داری تعادل ایستا و پویای بهتری را نسبت به پیش‌آزمون داشتند (0/05>P)، اما در گروه کنترل تفاوت معنی‌داری بین دو مرحله‌ آزمون مشاهده نشد (0/05<P). همچنین در مقایسه بین گروهی مشاهده شد که در پس‌آزمون گروه تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی نتایج بهتری را نسبت به دو گروه دیگر در تعادل ایستا و پویا به دست آورده است (0/05>P).نتیجه‌گیری نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی تأثیر بیشتری نسبت به تمرینات ثبات مرکزی بر تعادل فوتبالیست‌ها داشته است. باتوجه‌به نتایج در این پژوهش پیشنهاد می‌شود از این نوع تمرینات در برنامه‌های تمرینی فوتبالیست‌ها استفاده شود.