فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف فلج مغزی اسپاستیک با شیوع 2 تا 4 نفر در هر 1000 نفر در میان کودکان به‌سرعت در حال افزایش است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر 12 هفته برنامه تمرینی با لباس فضایی و ماندگاری آن بر کنترل تعادل و پارامترهای راه رفتن در کودکان فلج مغزی انجام شد.مواد و روش‌ها این مطالعه نیمه‌تجربی بر روی کودکان 6 تا 12ساله مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک دی‌پلژی مراجعه‌کننده به کلینیک‌های کاردرمانی و توانبخشی شهر همدان در سال 1400 انجام شد. 12 کودک به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. بیماران بدون تخصیص تصادفی به دو گروه با و بدون لباس فضایی تقسیم شدند. قبل و بعد از مداخله در هر دو گروه، نمره تعادل و پارامترهای سینماتیکی شامل طول گام، عرض گام، سرعت راه رفتن، دامنه حرکتی مچ پا، ران و زانو در حالت ایستا و در حالت متحرک اندازه‌گیری شد. تمرینات به‌مدت 12 هفته و 3 جلسه در هفته به‌صورت یک روز در میان به‌مدت یک ساعت انجام شد. برای ارزیابی اثربخشی مداخله از آزمون‌های من‌ویتنی یو و ویلکاکسون استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل آماری در نرم‌افزار SPSS نسخه 24 با سطح معنی‌داری 0/05 انجام شد.یافته‌ها نتایج حاکی از بهبود معنی‌دار نمره تعادل پس از مداخله در گروه با لباس نسبت به گروه بدون لباس بود (0/002= p). سرعت راه رفتن، دامنه حرکتی فلکشن ران و زانو به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه بدون لباس کاهش یافت (p<0/05). نتایج نشان داد بعد از 12 هفته و یک ماه بعد، تمرین در هر دو گروه اثر ماندگار داشت (p>0/05). نتیجه‌گیری اثربخشی برنامه تمرینی و ماندگاری آن در گروه لباس فضایی در این مطالعه مورد تأیید قرار گرفت. بنابراین استفاده از لباس فضایی در برنامه توانبخشی بیماران مبتلا به فلج مغزی توصیه می‌شود. بررسی پایداری تمرینات در دو گروه حاکی از ماندگاری تمرینات در دو گروه موردمطالعه بود.