الگوی شکل گیری قابلیت کیفیت در صنایع داروسازی ایران، یک تحقیق چندموردی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی گرایش تولید و عملیات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
چکیده
اطلاع از چگونگی شکل گیری و توسعه قابلیت های عملیات در سازمانها به جهت اهمیت این قابلیت ها در شکلگیری مزیت های رقابتی سازمان امری ضروری است. در این مقاله جنبهها ، نتایج و چگونگی شکلگیری قابلیت کیفیت بهعنوان یکی از اصلیترین قابلیتهای عملیات در شرکتهای داروسازی مورد بررسی قرار میگیرد. با اجرای یک مطالعه چند موردی در سه شرکت داروسازی در ایران و تحلیل آن، یافتههای این تحقیق دلالت بر چهار عامل اصلی در ایجاد قابلیت کیفیت در چنین شرکتهایی دارد. اولین و اساسیترین عامل منابع داخلی شرکت بهویژه منابعی است که دارای ویژگیهای تئوری منبع محور باشند. دومین عامل، مدیریت عملیات در سطوح مختلف تصمیمگیری است که در شکلگیری قابلیت کیفیت اثرگذار بودهاند، عامل بعدی، تأثیر همکاریهای بینالمللی بر ایجاد قابلیت کیفیت در شرکتهای داروسازی بوده است و درنهایت محیط سازمان بهعنوان عامل خارجی تأثیرگذار در ایجاد قابلیت کیفیت در نظر گرفتهشده است. نتایج این تحقیق با یافتههای تحقیقات پیشین در مرور ادبیات مقایسه شده که نتیجه آن صحت این یافتهها بر اساس تئوریهای پیشین بوده است.