فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف تبعیت از درمان یک عامل کلیدی در بهبود ایمنی بیمار و کیفیت مراقبت متناسب با نیازهای سالمندان است و عدم تبعیت، سالمندان را از دسترسی به بهترین درمان باز می‌دارد. هدف پژوهش حاضر، تعیین ارتباط بین تعارضات بین‌فردی و شفقت به خود با تبعیت از درمان در سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2 بود.مواد و روش‌ها روش این تحقیق توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه سالمندان دارای دیابت نوع 2 مراجعه‌کننده به درمانگاه غدد منطقه 5 شهر تهران طی 6 ماه نخست سال 1402 بود که براساس فرمول تاباچنیک و فیدل، 138 نفر به‌صورت تصادفی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه استاندارد سبک‌های حل تعارض بین‌فردی رحیم، مقیاس خودشفقت‌ورزی و پرسش‌نامه تبعیت از درمان بودند. درنهایت به‌منظور بررسی همبستگی بین متغیرها، داده‌ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 واردشدند و جهت آنالیز داده‌ها از آزمون‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوه هم‌زمان استفاده شد. یافته‌ها نتایج این تحقیق نشان داد تعارضات بین‌فردی 29/9 درصد و شفقت به خود 26/5 درصد از تغییرات تبعیت از درمان را پیش‌بینی می‌کنند که در این میان، سبک‌های تعارض بین‌فردی شامل یکپارچگی (0/24=r)، اجتناب‌کننده (0/33-=r) و ملزم‌شده (0/17-=r) و مؤلفه‌های شفقت به خود شامل مهربانی با خود (0/24=r)، دوری از قضاوت نسبت به خود (0/21=r) و نبود همانندسازی افراطی (0/17=r) قادر به پیش‌بینی تبعیت از درمان در سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2 هستند.نتیجه‌گیری نتایج نشان داد تعارضات بین‌فردی و شفقت به خود با تبعیت از درمان در سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2 ارتباط مثبت و معنی‌داری دارند و می‌توانند تبعیت از درمان را در این سالمندان پیش‌بینی کنند.