بررسی شیوع سرمی لیشمانیوز احشایی در سگ‌های شهرستان سمنان با استفاده از روش آگلوتیناسیون مستقیم

نویسندگان
doi
10.22055/ivj.2020.190542.2175
چکیده

شکل مدیترانه‌ای لیشمانیوز احشایی (کالاآزار) از خطرناک‌ترین بیماری­های مشترک انسان و دام می‌باشد که در اغلب مناطق ایران به صورت تک­گیر و در بعضی از استان‌های کشور به صورت بومی دیده می‌شود.  سگ اهلی ( Canis familiaris ) مخزن اصلی بیماری در لیشمانیوز احشایی نوع مدیترانه‌ای است.  هدف از مطالعه حاضر مشخص نمودن شیوع سرمی (Seroprevalence) حضور بیماری لیشمانیوز احشائی در سگ‌های صاحب­دار مناطق شهری و روستایی سمنان می‌باشد.  به این منظور از ۱۴۰ قلاده سگ صاحب­دار فاقد علائم بالینی به روش تصادفی خون­گیری انجام گرفت.  تمامی نمونه‌های خون از لحاظ حضور آنتی‌بادی ضد لیشانیایی با عیار۱:۸۰ و به بالا با آزمایش آگلوتیناسیون مستقیم (DAT) مورد آزمایش قرار گرفتند.  عیار۱:۳۲۰ و به بالا به همراه علائم بالینی به عنوان بیمار و عیار۱:۸۰ و به بالا، بدون علائم بالینی به عنوان عفونت ناشی از لیشمانیا اینفانتوم در نظر گرفته شد.  از نمونه‌های مرضی شامل طحال، کبد و غدد لنفاوی یک سگ مبتلا با عیار ۱:۲۰۴۸۰ در آزمایشگاه به روش داب، گسترش تهیه شد و با رنگ گیمسا رنگ‌­آمیزی گردید.  در مطالعه میکروسگوپی، اجسام آماستیگوت دیده شد.  آنتی‌بادی ضد لیشمانیا در چهار سگ (9/2 درصد) با عیار بالاتر از ۱:۳۲۰ در ۱۴۰ سگ مشاهده گردید.  از لحاظ شیوع سرمی، اختلاف معنی‌داری میان ابتلا به بیماری با جنسیت و سن دیده نشد.  نتایج این مطالعه نشان می­دهد که لیشمانیوز احشایی با میزان شیوع پائین در سگ‌های شهرستان سمنان در حال بروز است.