اثربخشی روش همیسینک بر بهبود مهارتهای شنیداری و کاهش شدت لکنت در کودکان مبتلابه لکنت زبان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.32598/SJRM.13.2.2761چکیده
مقدمه و اهداف لکنت بهعنوان یک اختلال ارتباطی میتواند به مشکلات جدی در ارتباط بینفردی منجر شود و بر کیفیت زندگی فرد مبتلا تأثیر بگذارد و بهعنوان یک رفتار قابلتغییر شناخته میشود. ازاینرو هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی درمان صوتی همیسینک بر بهبود مهارتهای شنیداری و کاهش شدت لکنت در کودکان مبتلابه لکنت زبان بود.مواد و روشها طرح پژوهش از نوع نیمهآزمایشی( طرح پیشآزمون-پسآزمون بدون گروه کنترل) است، جامعه پژوهش کودکان مبتلابه اختلال لکنت زبان دبستانی در شهر تهران بودند. روش نمونهگیری بهصورت دردسترس است و از میان جامعه 10 کودک که با استفاده از ابزارهای آزمون لکنت زبان گویتر و پرسشنامه اختلال پردازش شنوایی ملایری دارای حساسیت بالای شنیداری تشخیص داده شدند و تحت درمان همیسینکتراپی در 12 جلسه درمانی بهمدت 3 ماه قرار گرفتند. دادههای پژوهش با استفاده از آزمون تی مستقل و با کمک نرمافزار SPSS نسخه 21 تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها نتایج نشان داد درمان صوتی همیسینکتراپی در افزایش مهارتهای شنیداری در لکنت زبان مؤثر بوده است (P=0/05) و همیسینکتراپی موجب کاهش مشکلات شنوایی درنتیجه ارتقای مهارتهای شنیداری و بهبود لکنت زبان میشود.نتیجهگیری بهعلت اینکه کودکان دارای لکنت زبان ممکن است از نقص در پردازش شنیداری برخوردار باشند، بنابراین افزایش این مهارت با روش همیسینگتراپی میتواند بهعنوان یکی از محورهای مداخله و توانبخشی آنها استفاده شود.