بررسی کنشهای حرکتی کودکان با سطوح مختلف اختلال هماهنگی رشدی
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.13.2.2605چکیده
مقدمه و اهداف هدف از پژوهش حاضر، بررسی توانایی تولید حرکات کنشی در بین کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی و در معرض این اختلال و مقایسه آن با کودکان سالم همسن و سنین پایینتر خودشان بود.مواد و روشها بدین منظور، تعداد 91 نفر پسر در قالب 5 گروه (20 نفر گروه کنترل سالم، 14 نفر دارای اختلال هماهنگی رشدی، 17 نفر درمعرض اختلال هماهنگی رشدی، 20 نفر در گروه کنترل سنی1 و 20 نفر در گروه کنترل سنی2) بهعنوان نمونه انتخاب شدند و در آزمونهای پژوهش حاضر شرکت کردند. از پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی والدین-7 (DCDQ-7) و آزمون تبحر حرکتی برونینکس-اوزرتسکی برای تشخیص کودکان با اختلال هماهنگی رشدی استفاده شد. برای بررسی کنشهای حرکتی آزمودنیها از آزمون تولید حرکات دویی استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای آماری تی مستقل و آنووا انجام شد.یافتهها مقایسه عملکرد آزمودنیها در شرایط مختلف آزمونی نشان داد عملکرد آنها در کنشهای حرکتی انتقالی بهطور معنیداری بهتر از حالت غیرانتقالی بود (05/P<0). مقایسه حرکات در دو شرایط دستور کلامی و تقلید نیز نشان داد در دو گروه دارای اختلال هماهنگی رشدی، عملکرد در حرکات تقلیدی بهطور معنیداری بهتر بود (05/P<0)، درحالیکه در گروه کنترل همسنوسال، تفاوت معنیداری بین کنشهای حرکتی در دو شرایط دیده نشد (05/P>0). مقایسههای بین گروهی نیز نشان داد عملکرد دو گروه اختلال هماهنگی رشدی پایینتر از گروه کنترل همسن بود. عملکرد گروه اختلال هماهنگی رشدی در شرایط دستور کلامی در مقایسه با گروه کنترل سنین پایینتر (8 تا 9 سال) تفاوتی نداشت، درحالیکه در شرایط تقلید، گروه دارای اختلال هماهنگی رشدی بهطور معنیداری بهتر از گروه سنین پایینتر بود.نتیجهگیری این نتایج نشان میدهد آزمودنیهای دارای اختلال هماهنگی رشدی در انجام کنشهای حرکتی در شرایط دستور کلامی دچار تأخیر رشدی هستند.