فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف رویکردهای درمانی متنوعی برای اصلاح مکانیک دویدن افراد دارای کف پای صاف پیشنهاد شده است. اثرات این مداخلات درمانی بر نیروهای عکس‌‌العمل زمین و مرکز فشار کمتر مورد توجه قرار گرفته است، در صورتی‌‌که این اثرات کینتیکی نقش مهمی در شناسایی آسیب‌‌های احتمالی و مکانیسم‌های جبرانی بدن در پاسخ به هر رویکرد درمانی دارند. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر کفی طبی و تیپ آنتی‌پرونیشن بر تغییرات مرکز فشار و نیروهای عکس‌العمل زمین افراد دارای کف پای صاف حین دویدن بود.مواد و روش‌ها مطالعه حاضر یک پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح متقاطع تصادفی بود. اطلاعات کینماتیک و کینتیک دویدن 20 جوان دارای کف پای صاف منعطف در 3 حالت مختلف (کفش ورزشی، کفش ورزشی با کفی طبی سفارشی و کفش ورزشی با تیپ Low Dye) ثبت شد. آزمون تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر از پکیج SPM1d برای مقایسه سری‌‌های زمانی نیروی عکس‌العمل زمین و مرکز فشار در شرایط مختلف استفاده شد.یافته‌ها نتایج تحقیق نشان داد شرایط کفش-کفی‌‌طبی در مقایسه با کفش-تیپ (Low Dye)، باعث کاهش نیروی عکس‌‌العمل ‌‌زمین در راستای قدامی‌‌خلفی شد و درمقایسه با حالت دویدن کفش به تنهایی نیروی خارجی را افزایش داد؛ اما شرایط تأثیر معناداری بر مؤلفه عمودی نیرو نداشت (05/P<0). همچنین شرایط کفش-کفی‌‌طبی و کفش-تیپ (Low Dye) (در مقایسه با یکدیگر) به‌ترتیب باعث جابه‌جایی معنادار مرکز فشار به سمت داخل و خارج شد (05/P<0).نتیجه‌گیری پژوهش حاضر نشان داد کفش-کفی طبی به ناکارآمد شدن انتقال نیرو در جهت قدامی منجر می‌‌شود. علاوه‌براین دویدن در شرایط کفش-کفی‌‌طبی و کفش تیپ (Low Dye) اثرات معناداری بر جابه‌جایی مرکز فشار در اواخر فاز ایستا دارد؛ اما به نظر نمی‌‌رسد این اثرات احتمال وقوع آسیب‌‌های مرتبط با دویدن را افزایش دهد، زیرا در انتهای فاز ایستا بارها و نیروهای کمتری بر مفاصل اعمال می‌‌شود.