فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف نارساخوانی یک الگوی اختلال یادگیری است که همراه با نقص در تعادل و هماهنگی می‌باشد. هدف از تحقیق حاضر مقایسه تأثیر تمرینات اصلاح پاسچر و کاوتورن کوکسی بر ثبات داینامیک و پاسچر نیمه فوقانی کودکان نارساخوان دارای سندرم متقاطع فوقانی بود.مواد و روش‌ها روش پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی بود. جامعه آماری در این مطالعه دانش‌آموزان پسر نارساخوان (8 تا 10 ساله) دارای سندرم متقاطع فوقانی بودند. از بین جامعه آماری 30 نفر به‌طور هدفمند و دردسترس انتخاب و به دو گروه تمرینات اصلاح پاسچر و تمرینات کاوتورن کوکسی تقسیم شدند. ثبات داینامیک با آزمون تعادل Y اندازه‌گیری شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ابتدا نرمال بودن داده‌ها و همگنی واریانس‌ها با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک و آزمون F لون بررسی شد و سپس برای بررسی اثرات درون‌گروهی و مقایسه گروه‌ها از آزمون آنکوا در سطح 0/05 استفاده شد. یافته‌ها نتایج حاصل از مقایسه دو برنامه تمرینی در زاویه کایفوز، پاسچر سربه‌جلو، شانه گرد، تعادل پویا پای غالب، تعادل پویا کل اختلاف معناداری را بین دو گروه نشان داد (0/05≥P). زاویه کایفوز، پاسچر سربه‌جلو و شانه گرد در گروه تمرینات اصلاحی نسبت به گروه کاوتورن کوکسی به‌طور معناداری کمتر بود (0/05≥P). تعادل پویا پای غالب و تعادل پویا کل در گروه کاوتورن کوکسی به‌طور معناداری بهتر از گروه اصلاحی بود (0/05≥P).نتیجه‌گیری مقایسه تمرینات اصلاح پاسچر و تمرینات کاوتورن کوکسی اجراشده در این پژوهش نشان داد تمرینات کاوتورن کوکسی تأثیر بیشتری بر بهبود ثبات داینامیک و تمرینات اصلاحی تأثیر بیشتری بر بهبود سندرم متقاطع فوقانی داشته است. بنابراین پیشنهاد می‌شود برای بهبود تعادل و اصلاح پاسچر کودکان دارای سندرم متقاطع فوقانی، تمرینات اصلاح پاسچر به‌صورت ترکیبی همراه با تمرینات تعادلی کاوتورن کوکسی در برنامه ورزشی این کودکان قرار گیرد.