تأثیر کینزیوتیپ بر ضخامت تاندون سردراز دوسر بازویی در ورزشکاران دارای سندرم گیرافتادگی ساب آکرومیال
نویسندگان
1 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی عمران و توسعه، همدان، ایران.
2 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
3 گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران.
doi
10.32598/SJRM.13.2.3041چکیده
مقدمه و اهداف تاندون سر دراز عضله دوسر یک عامل مهم درد شانه است و اغلب نقش چند عاملی در گیرافتادگی ساب آکرومیال دارد. هدف از این مطالعه تعیین تأثیر کاربرد کینزیوتیپ بر ضخامت تاندون سر دراز عضله دوسر بازویی، درد و حس عمقی مفصل شانه در ورزشکاران دارای سندرم گیرافتادگی ساب آکرومیال بود. مواد و روشها در این مطالعه نیمه آزمایشی 20 مرد ورزشکار مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه بهصورت هدفمند و دردسترس انتخاب شد و بهطور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند: گروه 1 کینزیوتیپ و گروه 2 کینزیوتیپ ساختگی دریافت کردند. ضخامت تاندون سر دراز عضله دوسر با استفاده از امآرآی، حس عمقی مفصل شانه با استفاده از تکنیک عکسبرداری و درد با استفاده از VAS، قبل، بلافاصله و بعد از 24 ساعت استفاده از کینزیوتیپ اندازهگیری شد. برای تعیین نرمال بودن توزیع از آزمون شاپیرو ویلک و برای مقایسه میانگین اختلاف بین دو گروه از آنووا استفاده شد. سطح معنیداری 0/05>P در نظر گرفته شد.یافتهها ضخامت تاندون دو سر بازویی بین دو گروه در 3 مرحله اندازهگیری اختلاف معنیداری نشان نداد (0/147=P). بین حس وضعیت مفصل در دو گروه در زاویه 45 درجه اختلاف معنیداری مشاهده شد (0/001>P) و در زاویه 90 درجه اختلاف معنیداری وجود نداشت (0/05>P). بین نمرات درد دو گروه بعد از اجرای کینزیوتیپ اختلاف معنیداری مشاهده شد (001/P<0). نتیجهگیری کینزیوتیپ میتواند بهعنوان یک عامل موثر در کاهش درد و بهبود حس وضعیت مفصل در برخی زوایا در افراد دارای سندرم ساب آکرومیال کاربرد داشته باشد.