بررسی پس زمینه فیلوژنتیکی و مقاومت آنتی بیوتیکی جدایه های اشریشیاکلی به دست آمده از سگ های سالم خانگی و صاحبان آن ها در شهر کرمان
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2
3 دانشگاه علوم پزشکی جهرم
4
5
6 دانشگاه علوم پزشکی همدان
doi
10.22055/ivj.2019.195428.2169چکیده
نمونهگیری بدون در نظر گرفتن مصرف یا عدم مصرف آنتیبیوتیک در سگهای مورد مطالعه انجام شد و براساس تاریخچهی سگهای تحت مطالعه، 90 درصد آنها طی چند ماه اخیر آنتیبیوتیک مصرف نکرده بودند. در این مطالعه مجموعاً 168 سویهی اشریشیاکلی متعلق به سگهای خانگی سالم (49 قلاده)، صاحبان آنها (49 نفر) و افراد فاقد حیوان خانگی (70 نفر) مورد بررسی قرار گرفت؛ حضور یا عدم حضور توالیهای فیلوژنتیکی شامل chuA ، yjaA و TspE4.C2 با کمک واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR) ردیابی شد. همچنین جدایهها از نظر مقاومت ضدمیکروبی علیه 11 آنتیبیوتیک پر مصرف در سگها مورد مطالعه قرار گرفتند که این آنتیبیوتیکها شامل اریترومایسین، استرپتومایسین، انروفلوکساسین، اکسیتتراسایکلین، سفوتاکسیم، آمپیسیلین، تریمتوپریم-سولفامتوکسازول، آموکسیسیلین کلاولانیکاسید، سفتازیدیم، سفتریاکسون و کانامایسین بودند. نتایج این مطالعه نشان داد که جدایههای اشریشیاکلی در فیلوگروههای A، D، B 1 و B 2 به ترتیب با فراوانیهای 9/55، 3/30، 1/7 و 3/5 درصد قابل طبقهبندی میباشند. مقاومت ضدمیکروبی علیه اریترومایسین و اکسیتتراسایکلین به طور قابل ملاحظهای بالا بود، در حالی که کمترین فراوانی مقاومت آنتیبیوتیکی علیه سفتریاکسون، سفتازیدیم، آموکسیسیلین کلاولانیک اسید و کانامایسین مشاهده گردید. این مطالعه بر روی سگهای به ظاهر سالم انجام شده است بنابراین میتواند نقش حاملی آنها را برای سویههای مقاوم به آنتیبیوتیک تعیین کند. نتایج نشان داد که سگهای خانگی باید به عنوان مخازن مهم سویههای اشریشیاکلی مقاوم به خصوص علیه اریترومایسین، اکسیتتراسایکلین، استرپتومایسین، انروفلوکساسین، سفوتاکسیم و آمپیسیلین که عمدتاً متعلق به گروههای فیلوژنتیکی A و D هستند، در نظر گرفته شوند.