ارزیابی و پهنهبندی کیفیت آب زیرزمینی دشت مسافرآباد استان هرمزگان با بهرهگیری از درونیابی مکانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه هرمزگان
2 داﻧﺸﻴﺎرداﻧﺸﻜﺪه ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﻴﻌﻲ داﻧﺸﮕﺎه هرمزگان
doi
10.22034/jdmal.2013.17101چکیده
آبهای زیرزمینی قسمت زیادی از منابع آب آبیاری اراضی کشاورزی است؛ بنابراین باید مدیریت صحیحی در نحوۀ بهره گیری از این منابع انجام شود. در این پژوهش مناسبترین روش میانیابی برای تحلیل تغییرات مکانی مقدار برخی ویژگیهای کیفی آبهای زیرزمینی دشت مسافرآباد بررسی شد. تعداد 30 حلقه چاه مشترک طی 3 مقطع زمانی 1377، 1381و 1388 در دشت مسافرآباد، استان هرمزگان انتخاب شد. تعدادی از شاخصهای آب چاهها همچون Na، EC، CL، PH، TDS، SAR و TH طی سه دوره زمانی با روشهای مختلف زمینآماری (انواع مدلهای کریجینگ Kriging) و روشهای معین (روش عکس فاصله IDW و روش تابع شعاعیRBF) برای تعیین مناسبترین پهنهبندی بکار گرفته شد. نتایج نشان داد که از بین روشهای مذکور برای تهیه نقشه تغییرات عناصر مورد مطالعه در منطقه، روش زمین آمار کریجینگ (با مدلهای مختلف برای هر یک از عناصر) به دلیل پایین بودن مقادیر RMSE نسبت به سایر روشها ارجحیت بیشتری دارد. همچنین نتایج نشان داد مقدار افت سطح آب چاهها به طور میانگین در سالهای 1377، 1381 و 1388 به ترتیب برابر با 152/0- ، 629/0 و 384/0- متر بوده و این نشان دهندة روند کاهشی سطح منابع و هشداری برای توجه بیشتر به منابع آب زیرزمینی دشت مسافرآباد است.