تأثیر تمرین مهارتهای حرکتی بنیادی با رویکرد «آموزش بازی برای فهمیدن» بر مهارتهای حرکتی و شناختی کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیشفعالی
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.32598/SJRM.13.2.3225چکیده
مقدمه و اهداف مشکلات توجه و مهارتهای حرکتی بنیادی در نسبت بالایی از کودکان دارای اختلال بیشفعالی و نقص توجه مشاهده میشود. هدف این تحقیق بررسی تأثیر 4 هفته تمرین مهارتهای بنیادی با رویکرد آموزش بازی برای فهمیدن (TGfU) بر مهارتهای حرکتی بنیادی و مهارت شناختی در کودکان مبتلابه اختلال نقص توجه و بیشفعالی بود. مواد و روشها روش اجرای تحقیق، نیمهآزمایشی و از نوع کاربردی بود که با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. 18دانش آموز 7 تا10سال (8/05±1/10) بهعنوان نمونه انتخاب شدند. در مرحله پیشآزمون شرکتکنندگان آزمون رشد حرکتی درشت اولریخ نسخه سوم (TGMD-3) و آزمون شبکههای توجه (ANT) را انجام دادند. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. فرآیند تمرین شامل 4 هفته (هر هفته 2 جلسه 60 دقیقهای) تمرین حرکات بنیادی با رویکرد بازی برای فهمیدن (TGfU) برگزار شد. پس از پایان مراحل مداخله، پسآزمون گرفته شد. دادهها با استفاده از آزمون آنووا با اندازهگیریهای مکرر و همچنین آزمون تی مستقل تحلیل شدند.یافتهها نتایج تجزیهوتحلیل دادهها نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل در مهارتهای حرکتی (0/001=P) که شامل مهارتهای جابهجایی (0/001=P) و توپی (0/019=P) بود و همچنین مهارت شناختی (0/001=P) تفاوت معناداری وجود دارد. نتیجهگیری بهطورکلی میتوان گفت تمرین 4 هفته مهارتهای بنیادی با رویکرد آموزش بازی برای فهمیدن میتواند موجب بهبود رشد حرکتی و شناختی کودکان بیش فعال شود.